Niko's Area

Φανταστείτε την Αθήνα πριν από 86 χρόνια (δύσκολο εδώ που τα λέμε, αλλά... τέλος πάντων). Οι επιλογές διασκέδασης συγκεκριμένες (και σε σχέση με την εποχή μας περιορισμένες). Ουσιαστικά είχατε να επιλέξετε ανάμεσα σε θέατρο και κινηματογράφο. Ημερομηνία: 17 Μαρτίου 1934. Και στον Τύπο της εποχής ανακαλύψαμε τι έπαιζαν τα θέατρα και οι κινηματογράφοι της εποχής. Έτσι από περιέργεια αλλά και για να... γκουγκλάρουμε λίγο τα έργα και να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας... Τι σου είναι η τεχνολογία (όταν τη χρησιμοποιείς σωστά). Ας δούμε πρώτα το πρόγραμμα στα θέατρα της Αθήνας Και στη συνέχεια στους κινηματογράφους της Αθήνας (όπως και στους συνοικιακούς αλλά και στον Πειραιά). Ακολουθήστε μας στο Facebook

Αναμνήσεις, αναμνήσεις και πάλι αναμνήσεις. Αθήνα, καλοκαίρι 1932. Ας δούμε τι έπαιζαν στα θέατρα και τους κινηματογράφους της εποχής εκείνης, στις 6 Ιουλίου. Να δούμε τις επιλογές των Αθηναίων. Αρχίζουμε με τα Θέατρα Και συνεχίζουμε με τους κινηματογράφους Ακολουθήστε μας στο Facebook

Ήταν Νοέμβριος του 1931, μόλις τρεις μήνες μετά τη δολοφονική απόπειρα εναντίον του στο Θέατρο "Περοκέ" και ο Βασίλης Αυλωνίτης γίνεται ξανά πρωτοσέλιδο. Αυτή τη φορά για έναν τελείως διαφορετικό λόγο: Για ερωτικό σκάνδαλο που είχε ως αποτέλεσμα να αφήσει τη σύζυγό του και να φύγει στο Παρίσι με μια πλούσια χήρα που τον είχε ερωτευτεί τρελά!!! Όπως θα διαβάσετε στο ρεπορτάζ της εποχής που είναι αναλυτικό και το δανειζόμαστε από την εφημερίδα του 1931, "Ελεύθερος Άνθρωπος", το σκάνδαλο άρχισε την ίδια ημέρα που ο δημοφιλής ηθοποιός (27 ετών τότε) δέχθηκε την επίθεση στο "Περοκέ". Όταν στο αστυνομικό τμήμα μια μαυροφορεμένη σικάτη κυρία, έσπευσε δίπλα του και του έκανε αέρα με την βεντάλια. Τότε δεν τη γνώριζε αλλά εκείνη το ίδιο βράδυ κιόλας τον οδήγησε (μέσω του σοφέρ της) σε ραντεβού στο Ζάππειο. Πριν αρχίσουμε την περιγραφή ας δούμε το βασικό τίτλο του ρεπορτάζ Ας παρουσιάσουμε όμως τα κεντρικά πρόσωπα της υπόθεσης, με την εισαγωγή...

Γυρίζουμε το χρόνο 134 χρόνια πίσω και μέσα από τον Τύπο της εποχής μπορούμε να βρούμε τα... Δημόσια Θεάματα των Αθηναίων, τις επιλογές τους δηλαδή, μια ημέρα της εβδομάδας. (Χαρακτικό αγνώστου από το περιοδικό The Graphic για την Αθήνα του 1886) Φανταστείτε ότι ζούσατε στην Αθήνα του 1886. Ιούλιος μήνας, κατακαλόκαιρο. Και θέλατε, ένα βράδυ, να πάρετε τον/την σύντροφό σας, τον φίλο ή τη φίλη σας, κάποιο μέλος της οικογένειάς σας για να βγείτε έξω, να πάτε κάπου να περάσετε την ώρα σας. Ποιες ήταν οι επιλογές σας. Η εφημερίδα "Ακρόπολις" μας έλυσε αυτή την απορία και με μια σύντομη ματιά στην κοσμική στήλη της εποχής, μπορέσαμε να δούμε αυτές τις επιλογές. Μπορείτε να καταλάβετε αρκετά για το πως οργάνωναν τον τρόπο διασκέδασης οι Αθηναίοι κατά τον 19ο αιώνα. Αν δεν ήθελαν να πάνε μια βόλτα, απλά, το 1886 λοιπόν, οργάνωναν τα παραπάνω Πηγη: Εφημερίδα "ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ" (1886) Ακολουθήστε μας στο Facebook

Ενενήντα χρόνια πριν... Ακριβώς! Και συγκεκριμένα την πρωταπριλιά του 1930, με τη βοήθεια των δημοσιευμάτων της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ ρίχνουμε μια ματιά στην κοσμική ζωή των Αθηναίων. Και τις επιλογές τους. Είχαν να επιλέξουν λοιπόν μεταξύ κινηματογράφου και θεάτρου, ας πούμε. Ποια έργα ή παραστάσεις θα είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν; Ξέρω, τα περισσότερα θα είναι άγνωστα στους περισσότερους από εμάς (εξαίρεση φυσικά αποτελούν οι... καλά διαβασμένοι και μυημένοι). Αλλά έχει ενδιαφέρον όπως και να το κάνουμε να δούμε αυτές τις λεπτομέρειες. Ας αρχίσουμε από τους κινηματογράφους Στο Ουφα Παλάς (ομιλών μάλιστα, σημειώνεται) μπορούσαν να δουν τον Χατζημουράτ. Στον Σπλέντιτ τον Κινηματογραφιστή. Στο Πάνθεον την Σόνια Βερανώφ. Στο Αττικόν και στο Ιντεάλ (με την ίδια ένδειξη "ομιλών") Η νύχτα είναι δική μας. Στον Απόλλωνα θα έβλεπαν Λουλού ο Σαδιστής (...). Στο Αθηναϊκόν ο Τρωικός Πόλεμος και στο Ροζικλέρ, Αγάπη στην έρημο. Για να μην τα γράφουμε ένα πρ...