Niko's Area

  Διαβάζω στις ιστοσελίδες ή βλέπω στο YouTube διάφορα βίντεο για τα Πετράλωνα, την περιοχή που γεννήθηκα, μεγάλωσα κι αγάπησα και τελικά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι μου λείπουν ακόμα περισσότερο. Όσο βρισκόμουν εκεί δεν ήταν αυτό που έλεγες « IN γειτονιά», μάλλον το αντίθετο. Μας κοιτούσαν στραβά. Μια λαϊκή γειτονιά, με όχι ιδιαίτερα υψηλό βιοτικό επίπεδο, περιοχή εργατών (εκεί έμεναν για πολλά χρόνια όσοι εργάζονταν στην Palco ή τον Osram , άλλες «αμαρτωλές ιστορίες») που φυσικά δε σου προκαλούσε αίσθηση να έρθεις να μείνεις ή να περπατήσεις. Που να πήγαινες; Στα καφενεία; Ή στις δύο-τρεις παλιές γραφικές- κλασικές αθηναϊκές- ταβερνούλες που βρίσκονταν εκεί; Κάποια μπαράκια που σύχναζαν οι «μεγαλύτεροι» κατά τις δεκαετίες ’70-’80-’90 που απλώς «φυτοζωούσαν» αφού τα στήριζαν αποκλειστικά οι κάτοικοι. Τα κλασικά σουβλατζίδικα, δυο- τρεις πιτσαρίες, μερικά μικρά εμπορικά (που επίσης συντηρούνταν από τους Πετραλωνίτες) φούρνοι και τέλος. Δεν είχαν τίποτα να σου παρουσιάσουν ...

Στην Αθήνα του 1938 και κατά το μήνα Απρίλιο, οι πολίτες ενημερώθηκαν για ένα ιδιαιτέρως φρικιαστικό έγκλημα που είχε συμβεί στα Άνω Πετράλωνα και στην κεντρική οδό, Τριών Ιεραρχών. Ένας 73χρονος, συνταξιούχος εφοριακός, βρέθηκε δολοφονημένος και μάλιστα με πρωτοφανή αγριότητα όπως μαρτυρούσαν τα 43 τραύματα από μαχαίρι στο σώμα του. Αυτός ακριβώς ο αριθμός των 43 τραυμάτων προκάλεσε ανατριχίλα στον κόσμο περί της αγριότητάς του. Συνοπτικά, νεκρός ήταν ο 73χρονος Αντώνιος Δημάδης και το πτώμα του βρέθηκε στην οικία της Πολυτίμης χήρας Π.Λαζάρου, στην οδό Τριών Ιεραρχών. Το θύμα, όπως διαβάζουμε στις εφημερίδες, ήταν γνωστός τύπος των Πετραλώνων και ζούσε μόνος του μέσω της σύνταξής του, καθώς δεν είχε συγγενείς. Πως άρχισαν όλα; Ήταν 1.30 το μεσημέρι, όταν ο φαρμακοποιός Διονύσης Σκλάβος θέλησε να επισκεφτεί το φίλο του, Αντώνη Δημάδη. Χτύπησε μερικές φορές, αλλά απάντηση δεν έλαβε. Όταν διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε το λουκέτο που κλείδωνε την πόρτα, πήρε το θάρρος να εισέλθει στο σπί...

Το καλοκαίρι του 1935 η εφημερίδα ΑΘΗΝΑΪΚΗ έκανε μια μεγάλη έρευνα για τις συνοικίες και τις γειτονιές της Αθήνας. Τα αποτελέσματα της έρευνας μας δίνουν την εικόνα για το πως ήταν τότε η κατάσταση στην πρωτεύουσα αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι άνθρωποι... Δυσκολίες, που σήμερα τις ακούμε σαν ανέκδοτα, σαν παραμύθια, αλλά τότε έκαναν δύσκολη και σκληρή την καθημερινότητά τους.  Θα ακολουθήσουμε κι εμείς αυτή την έρευνα και στο πρώτο σκέλος θα σας παρουσιάσουμε τις αναφορές στις περιοχές Ψυρρή, Άνω και Κάτω Πετράλωνα. Για να πάρετε μια πρώτη γεύση... Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπετε την Πλατεία Ομονοίας κατά το έτος 1935. Για τις κολώνες που την περιστοιχίζουν θα ακολουθήσει κείμενο στο μέλλον. Πρώτη στάση στην περιοχή του Ψυρρή . Ή όπως έγραφε ο τίτλος Στον υπότιτλο μπορείτε να πάρετε μια πρώτη εικόνα κι εμείς θα σας αναφέρουμε κάποια πράγματα επιγραμματικά. Το πρώτο που αντικρύσαμε ήταν μια θεόρατη κατάμαυρη τρύπα που χάσκει ψηλά στο κτίριο του Δημ...