Η μεγαλύτερη εμπειρία ζωής ήταν η επίσκεψη σε φυλακή!
Μια αίσθηση που δε μπορεί να περιγραφεί με λόγια. Η σκέψη που «σκοτεινιάζει» και η καρδιά που χτυπά δυνατά χωρίς λόγο. Κι όμως, γνώριζα ότι η βαριά καγκελόπορτα θα άνοιγε ξανά (για εμένα) ώστε να βγω έξω και να συνεχίσω τη ζωή μου. Επισκέπτης ήμουν. Αν υπάρχει κάτι που θα ξεχώριζα ως νούμερο ένα κέρδος στην επιλογή της δημοσιογραφίας, τότε σίγουρα θα ήταν ότι «σε αυτό το επάγγελμα δεν πλήττεις ποτέ». ‘Η- για να είμαι ακριβής- δεν έπληττες ποτέ. Κάθε μέρα θα ζούσες κάτι καινούργιο κι αυτή η συναρπαστική καθημερινότητα έκανε τη λέξη «ρουτίνα» να είναι άγνωστη. Αν είσαι ακόμα περισσότερο τυχερός- όπως αρκετοί από εμάς- θα ταξιδέψεις και συχνά. Είχα την ευκαιρία και την τύχη να επισκεφτώ χώρες που δε φανταζόμουν. Να γνωρίσω πολιτισμούς, να μάθω τους ανθρώπους και να «ανακατευτώ» στην καθημερινότητα διαφόρων χωρών. Όπως επίσης να βρεθώ σε χώρα που βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση (Κροατία, Ζάγκρεμπ αρχές ’90) ή σε εμπάργκο (Σερβία, Βελιγράδι) αλλά ακόμα και να ζήσω την ισοπεδωμένη Ρωσία ...