Ο θρίαμβος του διχασμού!

Όταν δεν συμφωνείς μαζί μου, τότε ψηφίζεις αντίθετο κόμμα οπωσδήποτε, είσαι άλλη ομάδα, είσαι είτε βολεμένος είτε αναρχικός, γενικά αποκλείεται να ανήκουμε στον ίδιο χώρο (πολιτικά, αθλητικά, κοινωνικά, οτιδήποτε) να να διαφωνούμε! 

Ο διχασμός μέσω της αντίστοιχης ρητορικής, είτε από πολιτικούς, είτε από προέδρους ομάδων, είτε από (κατευθυνόμενη) δημοσιογραφία- ο Θεός να την κάνει- έχει θριαμβεύσει απόλυτα! Κι αυτό είναι τεράστιο πρόβλημα, διότι αποτελεί την απόλυτη έκφραση του φασισμού. Όταν δεν είμαι έτοιμος να σε ακούσω και να κάνουμε έναν υγιή διάλογο με επιχειρήματα και πολιτισμό, αλλά σπεύδω να κολλήσω ταμπέλα, τότε τα πράγματα γίνονται άσχημα.

Δεν έχει καμία σημασία να συνεχίζεις έναν διάλογο που στερείται επιχειρηματολογίας και στεγνώνει με ρητορικές δεκαετίας '50, με "εμφυλιακά" συνθήματα, με διαχωρισμό των ανθρώπων! Ας αγγίξουμε την πολιτική...

Με πρωτοστάτη τον υπουργό της Υγείας (πόσο ειρωνικό) όποιος διαφωνεί με την κυβέρνηση είναι... κομμουνιστής και αριστερός και άπατρις! 

Στην αντίπερα όχθη, οι λαϊκοί αγώνες είναι ταυτισμένοι με την αριστερά αποκλειστικά, δεν αναγνωρίζονται για κανέναν άλλον όπως επίσης δεν αναγνωρίζεται ως προοδευτικός όποιος δεν ανήκει στον ίδιο χώρο και σίγουρα είχε προγόνους συνεργάτες των ναζί.

Με λίγα λόγια αν δεν είσαι δεξιός εισαι άπλυτος, προδότης και αριστερός ενώ αν δεν είσαι αριστερός είσαι οπισθοδρομικός, κλέφτης και ηλίθιος.

Είναι το πρώτο επιχείρημα που...πέφτει σε κάτι συζητήσεις οπότε μετά ο διάλογος πάει περίπατο, αρχίζουν οι προσβολές, οι εξυπνάδες, οι ύβρεις. 

Στον αθλητισμό, τα ίδια. Μόνο που εκεί το σύνθημα το δίνουν οι πρόεδροι. Αν δεν συμφωνείς μαζί μου είσαι εχθρός και πρέπει να ταπεινωθείς!

Αυτά μπορώ να τα καταλάβω ως προς την σκοπιμότητα. Αδυνατώ όμως να καταλάβω πως υπάρχουν τόσοι πολλοί διαθέσιμοι να σπεύσουν στο διαδίκτυο να παίξουν το ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου με τόσο φανατισμό!

Μαντέψτε ποιούς βολεύει αυτή η κατάσταση.