Niko's Area

Δεν μπορώ να διεισδύσω στον ψυχικό κόσμο του καθενός, ούτε έχει νόημα να προσπαθούμε να τον ερμηνεύσουμε. Άλλωστε, ο καθένας αντέχει μέχρι εκεί που φτάνει το μυαλό του. Ας είμαστε, λοιπόν, επιεικείς. Δεν θα το κρύψω: δεν ήθελα να δημοσιεύσω την παραπάνω φωτογραφία. Αναζητούσα κάτι πιο έξυπνο, πιο πνευματώδες, που να αποδίδει την κατάσταση όπως ακριβώς είναι. Σκέφτηκα όμως ότι η εικόνα οφείλει να απεικονίζει το κεντρικό πρόσωπο. Από τη στιγμή που ο ίδιος ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το One και τον τερματισμό της εκπομπής του, ξεκίνησε ένας κύκλος αντιδράσεων. Άλλοι έλεγαν «καλά να πάθει» , ενώ άλλοι στάθηκαν στο πλευρό του. Είναι φυσικό: είχε και υποστηρικτές. Το ζήτημα, όμως, είναι να γνωρίζει κανείς γιατί τον υποστηρίζει και γιατί διαφωνεί με την απομάκρυνσή του. Η αποπομπή Ζαχαρού παρουσιάζεται, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως νίκη της Αριστεράς και ως απόδειξη ότι το κυβερνών κόμμα δεν ελέγχει τα ΜΜΕ .  Δεν ξέρω με ποιο από τα δύο να γελάσω περισσότερο : με τη νίκη της Αριστ...

Όταν γίνεσαι πατέρας (ή μητέρα) τότε μπορείς και καταλαβαίνεις την αγωνία των γονιών σου για κάθε τι που έκανες όταν ήσουν μικρός ή νέος! Τότε που σου έλεγαν «όταν κάνεις παιδιά θα καταλάβεις»! Από χθες η σκέψη μου δε μπορεί να ξεκολλήσει όχι μόνο από τα παιδιά που χάθηκαν στα Τέμπη αλλά και από τους γονείς τους! Δε ξέρω πώς να το περιγράψω. Να είναι η χαρά σου να βλέπεις το παιδί σου να μεγαλώνει και ξαφνικά να ετοιμάζεσαι να το «αποχαιρετήσεις»! Γιατί; Επειδή επέστρεφε στη βάση του, στα όνειρά του, στη ζωή του, στις σπουδές του. Και χάθηκε. Απότομα! Βίαια! Εγκληματικά! Βλέπεις τις φωτογραφίες των παιδιών που χάθηκαν! Χαμογελαστά και αισιόδοξα πρόσωπα, ξέγνοιαστα, διψασμένα για ζωή! Τα μάτια τους έλαμπαν από ευτυχία! Που να ήξεραν σε τι χώρα ζουν και δυστυχώς πλέον χρησιμοποιούμε άλλο χρόνο (έζησαν)! Ας είμαστε ρεαλιστές. Για εμάς αυτά τα συναισθήματα είναι μεν έντονα αλλά δε θα έχουν διάρκεια. Αυτή τη στιγμή συμπαραστεκόμαστε στους γονείς όπως μπορούμε, με τη σκέψη μας, με την ...