«Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι… Σας αποχαιρετώ»
Η φωνή που μας «ταξίδεψε» από μικρούς κι έγινε στίχος σε τραγούδι, ο δημοσιογράφος που τοποθετήσαμε στην κορυφή όλοι ΕΜΕΙΣ, εκείνος στον οποίο θέλαμε αλλά δε μπορούσαμε να μοιάσουμε. Αυτός ήταν ο Γιάννης Διακογιάννης. Είναι τόσο άτυχες οι γενιές που δεν τον πρόλαβαν μήπως και κατάφερναν να ανακαλύψουν την πραγματική δημοσιογραφία: Πολύ διάβασμα για απόκτηση γνώσεων στις οποίες, όμως, δε γινόταν επίδειξη. Τον άκουγες στη μετάδοσή του κι αισθανόσουν κατ’ αρχήν ότι το χαιρόταν, το απολάμβανε και το μετέφερε αυτό και σ’ εσένα. Στο ποδόσφαιρο τον συνηθίσαμε αλλά η λατρεία του ήταν ο στίβος. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι σε κάθε μετάδοση στίβου, διέκρινες την ευτυχία του. Πιστέψτε μας, μπορούσε να μεταδώσει ΤΑ ΠΑΝΤΑ διότι φρόντιζε να διαβάζει και να έχει ευρύτητα γνώσεων. Αν δεν κάνω λάθος είχε μεταδώσει και τον αγώνα της κατάκτησης του χρυσού μεταλλίου από την Εθνική ομάδα μπάσκετ στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1979 στο Σπλιτ. Αριστοκρατικός, αρχοντικός όχι μόνο στους τρόπους όπου σε κέρ...