Niko's Area

  Διαβάζω στις ιστοσελίδες ή βλέπω στο YouTube διάφορα βίντεο για τα Πετράλωνα, την περιοχή που γεννήθηκα, μεγάλωσα κι αγάπησα και τελικά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι μου λείπουν ακόμα περισσότερο. Όσο βρισκόμουν εκεί δεν ήταν αυτό που έλεγες « IN γειτονιά», μάλλον το αντίθετο. Μας κοιτούσαν στραβά. Μια λαϊκή γειτονιά, με όχι ιδιαίτερα υψηλό βιοτικό επίπεδο, περιοχή εργατών (εκεί έμεναν για πολλά χρόνια όσοι εργάζονταν στην Palco ή τον Osram , άλλες «αμαρτωλές ιστορίες») που φυσικά δε σου προκαλούσε αίσθηση να έρθεις να μείνεις ή να περπατήσεις. Που να πήγαινες; Στα καφενεία; Ή στις δύο-τρεις παλιές γραφικές- κλασικές αθηναϊκές- ταβερνούλες που βρίσκονταν εκεί; Κάποια μπαράκια που σύχναζαν οι «μεγαλύτεροι» κατά τις δεκαετίες ’70-’80-’90 που απλώς «φυτοζωούσαν» αφού τα στήριζαν αποκλειστικά οι κάτοικοι. Τα κλασικά σουβλατζίδικα, δυο- τρεις πιτσαρίες, μερικά μικρά εμπορικά (που επίσης συντηρούνταν από τους Πετραλωνίτες) φούρνοι και τέλος. Δεν είχαν τίποτα να σου παρουσιάσουν ...

Ήταν Οκτώβριος του 1931 όταν ο 27χρονος Ιωάννης Τσαντήλης ή Τζον Μπελάσκο πέρασε την πόρτα του Α' Αστυνομικού Τμήματος. Ήταν αναστατωμένος... "Με λήστεψαν" είπε! Η αστυνομία κινητοποιήθηκε γύρω από τον λόφο του Φιλοπάππου, έπιασε μερικούς, προσπάθησε, αλλά μετά από λίγη ώρα όλοι κατάλαβαν. Ο Τσαντήλης ή Μπελάσκο... έλεγε ψέματα! Και είχε φτιάξει στο μυαλό του ένα σενάριο. Περίεργος τύπος ο νεαρός. Που όπως αποδείχθηκε στην πορεία όλα αυτά τα έκανε μόνο και μόνο για να πάρει λίγη δημοσιότητα! Προσέξτε μια πολύ αστεία και περίεργη ιστορία, από έναν τύπο που επέμενε ότι είχε πάρει μέρος σε ταινίες στις ΗΠΑ και ότι θα έπαιζε στο Χόλιγουντ... Η περιγραφή της "ληστείας" ήταν λεπτομερής! Μέχρι και ότι του κόλλησαν περίστροφο για να του αρπάξουν 265 δολάρια. Ο Τσαντήλης ήταν καλοντυμένος... Είχε την αύρα του πλουσίου και καλοζωισμένου και οι αστυνομικοί θεώρησαν ότι η ιστορία του ήταν αληθινή. Και κάπως έτσι αφού του ζήτησαν να καθίσει και να περιμένει, άρχι...