Niko's Area

  Μάιος του 1929 και στην εφημερίδα "Ακρόπολις" φτάνει μια επιστολή που υπέγραφαν άνθρωποι που ζούσαν στο Γκαζοχώρι. Οι οποίοι ζητούσαν- απεγνωσμένα και απελπισμένα- ν' απομακρυνθεί από την περιοχή τους το... γαϊδουροπάζαρο που γινόταν τότε. Για τα τεράστια προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι κάτοικοι στο Γκάζι, σας είχαμε αναφέρει σε άλλα ρεπορτάζ . Όπου βέβαια είχατε καταλάβει- δεν ήταν και δύσκολο- ότι δεν είχε την παραμικρή σχέση με τη σημερινή εποχή όπου η περιοχή αποτελεί κέντρο στη νυχτερινή ζωή και τη διασκέδαση. Και φυσικά έχει μεταμορφωθεί... Τότε είχαμε και το γαϊδουροπάζαρο Αρχίζουμε όμως από τα βασικά. Τι είναι το γαϊδουροπάζαρο Και μετά αρχίζουν όλα τα... περίεργα. Παζάρι να γίνεται Ακολούθως ένας τύπος της "πιάτσας" περιγράφει το ρόλο του "τσαμπάση" δηλαδή του μεσίτη. Και όλο το κόλπο που στηνόταν γύρω από το "κορόιδο" προκειμένου να του πασάρουν το γαϊδούρι καθώς υπήρχε συνεννόηση με τον έμπορο. Πέρα από τους εμπόρους υπήρχαν και ...

Στα "ταξίδια" που κάνουμε στο χρόνο έχουμε δει διάφορα περίεργα! Για να είμαστε ειλικρινείς αυτό που διαβάσαμε στην εφημερίδα "Βραδυνή" τον Οκτώβριο του 1924 ξεπερνά κάθε προηγούμενο! Πήγε να γίνει έγκλημα επειδή ένας νεαρός άντρας στο Γκαζοχώρι ζήλευε έναν... πεθαμένο!!! Προσέξτε πως ακριβώς είχε η υπόθεση. Η 22χρονη Κατίνα Ξένου, το 1919, είχε ερωτευτει τον Δημητράκη (το επώνυμο δεν αναγράφεται). Οι γονείς της έσπευσαν να αρραβωνιάσουν τα παιδιά όμως ο Δημητράκης παρά τα αισθήματά του προς την Κατίνα, δεν μπορούσε να την παντρευτεί. Ήταν φτωχός... Στην προσπάθεια να φτιάξει τη ζωή του, πήγε στην Αίγυπτο για να δουλέψει. Όμως μετά από λίγο καιρό πέθανε. Η Κατίνα λησμόνησε τάχιστα όμως τον Δημητράκη. Λίγο καιρό μετά το θάνατό του, αγάπησε τον 25χρονο ορυχαλκέα Αριστοτέλη Τριανταφυλλόπουλο. Οι δύο νέοι αρραβωνιάστηκαν. Ο Αριστοτέλης όμως ήταν πολύ ζηλιάρης. Και πίστευε ότι η Κατίνα αγαπούσε περισσότερο τον... πεθαμένο πρώτο μνηστήρα της. Την διέταξε μάλιστα να σκίσει...

Σήμερα θεωρείται... in περιοχή και συγκεντρώνει μεγάλο κομμάτι της διασκέδασης των νέων. Αναφερόμαστε στο Γκάζι. Που όπως θα διαβάσετε στο ρεπορτάζ της εφημερίδας "Αθηναϊκή" το 1935, αποτελούσε τη... ντροπή της πρωτεύουσας. Άθλιες συνθήκες διαβίωσης, ένα σκηνικό- ντροπή της Αθήνας. Βεβαίως η φωτογραφία δεν είναι πολύ καθαρή, αλλά από τη λεζάντα και μόνο μπορείτε να σχηματίσετε άποψη για την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατούσε. Παράγκες στοιβαγμένες, ο ένας πάνω στον άλλο, άθλιες συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής, μηδέν ασφάλεια. Ιδού οι περιγραφές του ρεπορτάζ. Και θα καταλάβετε. "Τι μεγάλη ντροπή...  Σε μια έκταση γης ίση με τον κηπάκο της πλατείας Συντάγματος- δεν λέμε καμία υπερβολή- έχουν στηθεί όπως- όπως από τους ίδιους τους πρόσφυγες 267 σπιτάκια, αν μπορεί κανείς να ονομάσει σπιτάκια τις τρώγλες που στεγάζουν 2.500 ψυχές". Η πρώτη περιγραφή είναι ανατριχιαστική. Αλλά κι ενδεικτική μιας κατάστασης που ουδόλως κολάκευε την πρωτεύουσα και φυσικά φανέρ...