Niko's Area

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Πετράλωνα, εκεί όπου παραμένει ακόμα η καρδιά μου μαζί με τις αναμνήσεις και τις εικόνες μιας εποχής ιδιαίτερα έντονης λόγω της ηλικίας μου. Για εμένα τα Πετράλωνα, ακόμα και τώρα, μισό αιώνα περίπου μετά τις πρώτες εικόνες, παραμένουν μια «ασπρόμαυρη» ταινία. Θα μου πείτε ότι δεν θα μπορούσε να συμβεί αλλιώς, καθώς εκεί εξελίσσεται η υπόθεση της (κατ’ εμέ) κορυφαίας ελληνικής ταινίας όλων των εποχών: «Συνοικία το όνειρο». Κάθε φορά που βραδιάζει στην πλατεία Μερκούρη, με τα πολλά φώτα πλέον, αισθάνομαι ότι στην έρημη πρώην ταβέρνα του Δεδιώτη θα δω τη φιγούρα του Αλεξανδράκη να χορεύει έντονα, καθώς ο Μπιθικώτσης θα τραγουδάει αυτό το στιχουργικό αριστούργημα που λέει: «Βρέχει στη φτωχογειτονιά». Τα Πετράλωνα παραμένουν στο μυαλό μου η ασπρόμαυρη ελληνική ταινία, όπου ο γείτονας ήταν σημείο αναφοράς στην καθημερινότητά σου, με τα καλά και τα άσχημα.  Το θετικό ήταν ότι άκουγες τις «καλημέρες» κατά ριπάς κάθε πρωί από τα μπαλκόνια ή το δρόμο και ότι, ...

Η φράση "πέσατε από τα σύννεφα" χρησιμοποιείται περιπαικτικά τις τελευταίες ημέρες και με αφορμή τα όσα απαράδεκτα, δυσάρεστα, θλιβερά αποκαλύφθηκαν στον χώρο του μπάσκετ, του αθλήματος δηλαδή που τόσο αγαπάμε. Σε τέτοιες περιπτώσεις το εύκολο είναι να βγεις, να καταδικάσεις, να φωνάξεις, να ουρλιάξεις, να βγάλεις ό,τι έχεις μέσα σου τέλος πάντων. Ο καθένας, βέβαια, το κάνει για διαφορετικό σκοπό. Δεν... πέφτω από τα σύννεφα όταν διαπιστώνω ότι υπάρχουν και ορισμένοι "γνωστοί και με εξαιρετέοι" που είναι ιδιοτελείς. Περίμεναν, λοιπόν, την ώρα και τη στιγμή που θα έβγαιναν τα σκάνδαλα στην επιφάνεια ώστε να πάρουν το λάβαρο της ηθικής (έτσι κι αλλιώς με σημαία ευκαιρίας πλέουν επί σειρά ετών). Σε αυτούς, τους ιδιοτελείς, αναφέρομαι φυσικά και δεν βάζω τους πάντες στο ίδιο τσουβάλι. Ο κάθε άνθρωπος έχει ένα παρελθόν, έχει γράψει μια διαδρομή, η οποία δεν σβήνει έτσι εύκολα με ένα video στα social media. Ή με μια βαρύγδουπη, συγκινητική, μακροσκελή και ενημερωτική δήλω...

Όταν δεν συμφωνείς μαζί μου, τότε ψηφίζεις αντίθετο κόμμα οπωσδήποτε, είσαι άλλη ομάδα, είσαι είτε βολεμένος είτε αναρχικός, γενικά αποκλείεται να ανήκουμε στον ίδιο χώρο (πολιτικά, αθλητικά, κοινωνικά, οτιδήποτε) να να διαφωνούμε!  Ο διχασμός μέσω της αντίστοιχης ρητορικής, είτε από πολιτικούς, είτε από προέδρους ομάδων, είτε από (κατευθυνόμενη) δημοσιογραφία- ο Θεός να την κάνει- έχει θριαμβεύσει απόλυτα! Κι αυτό είναι τεράστιο πρόβλημα, διότι αποτελεί την απόλυτη έκφραση του φασισμού. Όταν δεν είμαι έτοιμος να σε ακούσω και να κάνουμε έναν υγιή διάλογο με επιχειρήματα και πολιτισμό, αλλά σπεύδω να κολλήσω ταμπέλα, τότε τα πράγματα γίνονται άσχημα. Δεν έχει καμία σημασία να συνεχίζεις έναν διάλογο που στερείται επιχειρηματολογίας και στεγνώνει με ρητορικές δεκαετίας '50, με "εμφυλιακά" συνθήματα, με διαχωρισμό των ανθρώπων! Ας αγγίξουμε την πολιτική... Με πρωτοστάτη τον υπουργό της Υγείας (πόσο ειρωνικό) όποιος διαφωνεί με την κυβέρνηση είναι... κομμουνιστής και αριστερ...

Το μπάσκετ δεν είναι απλώς το επάγγελμά μου! Είναι η αγάπη μου, η λατρεία μου, είναι τρόπος ζωής κατά μια έννοια μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης σε διάφορα πόστα. Βεβαίως δεν με ώθησε στην ανάπτυξη της σκέψης μου το... βιογραφικό μου, αλλά μια ειλικρινής απορία για τον τρόπο που λαμβάνονται αποφάσεις. Κατ' αρχήν, ας μην αναφερόμαστε στον ΕΣΑΚΕ, δεν είναι ένα κτίριο, δεν είναι ένας απρόσωπος Οργανισμός αλλά ένας συνεταιρισμός Ανώνυμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών.  Οπότε οφείλουμε να εξετάζουμε συνολικά κάθε απόφαση και όχι με ένα απρόσωπο "ο ΕΣΑΚΕ"!  Μετά από τρεις αγωνιστικές, ένα πρωτάθλημα στο οποίο λαμβάνουν μέρος μετά από πολλά χρόνια περισσότερες από δύο υπερδυνάμεις κι έχει απλωθεί σε τόσες πόλεις, έχει "κλειδωθεί" σε ένα... app για κινητά τηλέφωνα!  Δεν "παίζει" σε καμία τηλεόραση, δεν υπάρχει κάποια ειδική εκπομπή αλλά όλα γίνονται με τρόπο που θυμίζουν "ανεξάρτητο αλλά καλά οργανωμένο εργασιακό πρωτάθλημα"!  Αντιλαμβάνομαι ότι τα χρήμ...

Ένα από τα ερωτήματα που δεν μπορώ να απαντήσω ποτέ με σιγουριά είναι το εξής: Πως αντιμετωπίζεις έναν ηλίθιο; Πάντοτε με τον ίδιο τρόπο; Υπάρχουν περιπτώσεις που αντιμετωπίζονται ξεχωριστά; Λοιπόν, για να πούμε την αλήθεια από τη στιγμή κατά την οποία ασχολούμαι με έναν «ηλίθιο» αυτομάτως έχω σπαταλήσει άδικα το χρόνο μου! Ή μήπως όχι; Τελικά ποιος ορίζεται ως «ηλίθιος»; Πάμε στην επιστημονική ερμηνεία: Ηλίθιος είναι ο άνθρωπος που αδυνατεί ή αρνείται να αντιληφθεί, να αξιολογήσει και να συνδέσει σωστά τα δεδομένα μιας κατάστασης, με αποτέλεσμα να καταλήγει σε παράλογα συμπεράσματα ή να ενεργεί με τρόπο που αντιστρατεύεται ακόμη και το ίδιο του το συμφέρον. Η λέξη χρησιμοποιείται στην καθημερινή γλώσσα για να χαρακτηρίσει κάποιον που κρίνεται ότι στερείται στοιχειώδους κρίσης, αντίληψης ή λογικής σε συγκεκριμένες περιστάσεις. Ο ηλίθιος δεν είναι απαραίτητα κάποιος με χαμηλή νοημοσύνη. Μπορεί να διαθέτει γνώσεις, εξυπνάδα και ικανότητες, αλλά να αδυνατεί να τις αξιοποιήσει ...

Όταν πληροφορήθηκα ότι ο «Πλανητάρχης» ζήτησε την παραίτηση της πρέσβειρας στην Ελλάδα, αναρωτήθηκα πώς είναι δυνατόν να ζητάς από κάποιον που βρίσκεται σε διακοπές να παραιτηθεί. Δεν το βρίσκω καθόλου αστείο, όπως δεν έβρισκα αστείο τίποτα από την πρώτη μέρα που η κ. Γκιλφόιλ πάτησε το πόδι της στη χώρα μας. Ανεξάρτητα από τις χαριτωμενιές και τα διάφορα ευτράπελα με τις (αλησμόνητες) εκπομπές της Χριστίνας Λαμπίρη και του Αλκίνοου Μπουνιά, ο ερχομός της Γκιλφόιλ ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα ισχύος και περιφρόνησης εκ μέρους του Τραμπ: «Σας έχω τόσο πολύ γραμμένους, που σας στέλνω ένα σούργελο για να σας ξευτελίσω». Και η ίδια φρόντισε από την πρώτη στιγμή να στείλει το δικό της μήνυμα. Δεν κινήθηκε θεσμικά ούτε σύμφωνα με το πρωτόκολλο, δεν σεβάστηκε καν το αξίωμα της πρέσβειρας των ΗΠΑ και έσπευσε πρωτίστως στα μπουζούκια και δευτερευόντως στα γήπεδα του μπάσκετ, ντυμένη, στην καλύτερη περίπτωση, σαν τραγουδίστρια σε πίστα της παραλιακής. Δίπλα της, ένα μάτσο γελοίοι έσπευσαν...