Niko's Area

Τα επεισόδια που ήταν μεγάλης έκτασης στην Αθήνα του 1859 και συγκεκριμένα στις 10 Μαϊου φέρουν την ονομασία «Σκιαδικά». Για περίπου 48 ώρες η Αθήνα έγινε πεδίο μάχης ανάμεσα σε μαθητές και φοιτητές από τη μία μεριά και την αστυνομία συν κάποιους εμποροϋπαλλήλους από την άλλη. Και να φανταστείτε ότι για όλα αυτά «έφταιγαν» τα καπέλα. Πως ακριβώς; Θα σας εξηγήσουμε. Ο Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής , υπουργός Εξωτερικών εκείνη την εποχή, είχε διατυπώσει πολλές φορές σε οικογενειακές συζητήσεις την άποψη ότι οι πιο εύπορες τάξεις έπρεπε να στραφούν στην αγορά ελληνικών προϊόντων, προκειμένου να ενισχυθεί η εγχώρια παραγωγή, που η ενίσχυσή της για τον Ραγκαβή αποτελούσε εθνική ανάγκη. Ο γιος του Κλέων διέδωσε την ιδέα σε μαθητές και φοιτητές οι οποίοι στις 10 Μαΐου του 1859 βγήκαν περίπατο στο Πεδίο του Άρεως φορώντας ψάθινα καπέλα από τη Σίφνο, που ονομάζονταν σκιάδια . Όμως οι εισαγωγείς καπέλων από το εξωτερικό που πλήττονταν από αυτήν την πρωτοβουλία, έστειλαν στο Πεδίο του Άρεως υπαλλ...

Επιστρέφουμε στον 19ο αιώνα και συγκεκριμένα στο 1882. Πως γίνεται αυτό; Με τη βοήθεια της έρευνας που είχε κάνει η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ το 1932 σχετικά με τον αθλητισμό στην Ελλάδα, πριν από μισό αιώνα (από τότε). Στη φωτογραφία βεβαίως διακρίνεται ο Ιωάννης Φωκιανός, που θεωρείται "πατέρας" της Γυμναστικής στην Ελλάδα. Κι αυτό θα το διαβάσουμε μέσα από την πολύ ενδιαφέρουσα και ιστορικής σημασίας έρευνα της εφημερίδας. Το 1882 λοιπόν δεν υπήρχε καν μάθημα Γυμναστικής στα σχολεία. Οι αθλητικές εκδηλώσεις περιορίζονταν στην Αμπάριζα, στις Αμάδες, στα Σκλαβάκια και τα Μηλαράκια, που ήταν απομεινάρια της εποχής των Αρματωλών!  Την εποχή εκείνη δύο πρώτης τάξεως ιδιωτικά εκπαιδευτήρια κοσμούσαν την Αθήνα. Το Παιδαγωγείον Βουλγάρεως, στη συμβολή Σταδίου κι Εμμανουήλ Μπενάκη (ένα υπέροχο νεοκλασικό που τώρα έχει μεγάλη αλυσσίδα ρούχων) και το Εκπαιδευτήριον Σιμοπούλου. Ο Ιωάννης Φωκιανός ήταν για τα φυσικομαθηματικά αλλά και τη γυμναστική στο Παιδαγωγείον Βουλγάρεως.  Και η ...

Οι περιγραφές για το μεγάλο σεισμό που χτύπησε την Ζάκυνθο πριν από 128 χρόνια δεσπόζουν στα ρεπορτάζ του Τύπου κατά τις 22 Ιανουαρίου 1893. Γυρίζουμε το χρόνο πίσω, στην ίδια μέρα που βρισκόμαστε αλλά κατά τον 19ο αιώνα. Θα μας βοηθήσει μια από τις πλέον ιστορικές ελληνικές εφημερίδες, η ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ που μεταφέρει στοιχεία από την τραγωδία και την καταστροφή με πολύ αναλυτικό τρόπο. Όταν διαβάζεις τα παρακάτω δε χρειάζεται περισσότερη ανάλυση. Δέκα χιλιάδες άστεγοι και "πεινώντες". Όλοι ξάγρυπνοι, κανένα σπίτι όρθιο... Οι μετασεισμικές δονήσεις τους τρόμαζαν ακόμα περισσότερο. Και η απειλή της βροχής έκανε χειρότερη την ήδη τραγική κατάσταση. Πλήρης όλεθρος και φωνές για "ψωμί- ψωμί" Το επόμενο τηλεγράφημα είναι γεμάτο αγωνία. Το μεσημέρι της 21ης Ιανουαρίου είχε υπάρξει νέα ισχυρή σεισμική δόνηση διάρκειας 10 δευτερολέπτων. Οι περιγραφές είναι ανατριχιαστικές και μπορείτε να σχηματίσετε μέσα στο μυαλό σας τις εικόνες! Τρόμος... Φρίκη.... Στην Αθήνα άρχισαν οι έρανοι ...

Πριν από 170 χρόνια, η Ελλάδα ήταν ένα νέο Κράτος. Δεν είχε την έκταση που έχει σήμερα και φυσικά τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Σχεδόν 20 χρόνια ανεξαρτησίας είχαν περάσει και μέσα από τον Τύπο της εποχής μπορούμε να δούμε κάποια πράγματα στην πολιτική, στην κοινωνία αλλά και την καθημερινότητα των ελεύθερων Ελλήνων. Με τη βοήθεια της εφημερίδας ΑΙΩΝ θα πάμε πολύ πίσω, στις 20 Ιανουαρίου του 1851, αλλά μην περιμένετε και πολλά πράγματα. Οι εφημερίδες εκείνης της εποχής δεν είχαν καμία σχέση με τα νεότερα Media. Κατά γενική ομολογία πάντως ο τρόπος γραφής είναι εξαίρετος και αξιοθαύμαστος. Για παράδειγμα η παρακάτω είδηση αφορά συζήτηση στη Βουλή για σύνταξη 300 δραχμών στη χήρα του δολοφονηθέντος υπουργού, Κορφιωτάκη. Επίσης υπάρχει ρεπορτάζ για τη συνάντηση του Διοικητή Θεσσαλίας, Τσεμάλ Πασά με τον προκάτοχό του και Γενικό Πρόξενο του Σουλτάνου στην Ευρωπαϊκή Τουρκία, Σαμί Πασά. Και βέβαια διαγωνισμός ποιήματος, με έπαθλο χίλιες δραχμές. Με maximum 500 στίχους και με περιεχόμενο που...

Κάποιες πολύ χρήσιμες πληροφορίες, με πολύ μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον, αλιεύσαμε από τον Τύπο του μεσοπολέμου. Σε ό,τι αφορά σε ένα αφιέρωμα στις Δημοτικές εκλογές της Αθήνας, κατά τον 19ο αιώνα. Και τους πρώτους Δημάρχους Αθηναίων στη νεοσύστατη, τότε, ελληνική πρωτεύουσα. Βεβαίως τα πράγματα δεν ήταν ήρεμα. Ούτε πριν ούτε και μετά. Ο Δημήτριος Καλλιφρονάς και ο Ανάργυρος Πετράκης, που βλέπουμε στις φωτογραφίες ήταν οι πρώτοι Δημαρχοι Αθηναίων. Για την ακρίβεια, ο Πετράκης ήταν ο πρώτος και ο Καλλιφρονάς ήταν ο δεύτερος. Τι γινόταν ομως πριν γίνει πρωτεύουσα η Αθήνα και αποκτήσει το δικό της Δήμαρχο; Εδώ ίσως ειναι το πιο ενδιαφέρον σημείο της έρευνας. Κατ' αρχήν υπήρχαν οι επαρχιακές δημογεροντίες και ουσιαστικά ο Δήμαρχος ήταν ο δημογέροντας. Και να δούμε πόσο διήρκησε η δημογεροντία αλλά και τα ονόματα που είχαν τότε την ευθύνη για την Αθήνα. Πριν περάσουμε στον πρώτο Δήμαρχο Αθηναίων. Πάμε λοιπόν και στο 1835 όταν έχουμε τις πρώτες δημοτικές εκλογές. Η Αθήνα ήταν διαιρεμένη σε...

Γυρίζουμε το χρόνο 131 χρόνια πίσω και στην εφημερίδα "Αθηναϊκή" η οποία σε δημοσίευμά της στο φύλλο της 2ας Σεπτεμβρίου 1889 διαμαρτύρεται, αντιδρά και... χλευάζει την ενδεχόμενη υπογειοποίηση του σιδηροδρόμου από την Ομόνοια ως τον Πειραιά!  Προφανώς η Αθήνα, που τότε ήταν μια πόλη 120 χιλιάδων κατοίκων (το αναφέρει μέσα το ρεπορτάζ) δεν ήταν έτοιμη για τέτοια έργα. Που προκαλούσαν τη χλεύη, όπως θα διαπιστώσετε. Όπως και να το κάνουμε, έχει μεγάλο και ιστορικό ενδιαφέρον να διαβάσεις μια αθηναϊκή εφημερίδα του έτους 1889... Του 19ου αιώνα δηλαδή! Ιδού λοιπόν οι πρώτες αντιδράσεις. Στη συνέχεια γίνεται... επίθεση προς τον Στέφανο Ψύχα, τον ομογενή εργολάβο του έργου για την επέκταση της γραμμής από το Θησείο ως την Ομόνοια. Εκείνος είχε την ιδέα της υπογειοποίησης αλλά η εφημερίδα θυμάται τους χαρακτηρισμούς "βρωμηούς" για τους ομοεθνείς του αλλά και ανέφερε υποψίες για τους πραγματικούς σκοπούς του. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι το έργο από τον κεντρικό (τότε...

Από τα αγαπημένα μου θέματα (δεν μπορώ να ερμηνεύσω το "γιατί", έτσι απλά) είναι τα πληθυσμιακά. Κάθε φορά που βλέπω "μέτρηση πληθυσμού", κάτι μου κεντρίζει το ενδιαφέρον και σπεύδω προς ενημέρωση. Και κατά τη βόλτα μου στην εφημερίδα "Καιροί" τον Οκτώβριο του 1896 βρήκα ένα τέτοιο. Δεν θα ήθελα να σας ταλαιπωρήσω και ιδιαίτερα. Στο ρεπορτάζ που ακολουθεί αναφέρονται τα αποτελέσματα της απογραφής που είχε γίνει το 1896. Ιδού λοιπόν. Συνοπτικά λοιπόν: Αθήνα: 129 χιλιάδες κάτοικοι από 107 που ήταν στην απογραφή του 1889/ Αντίστοιχα Πειραιάς: 41.613 κάτοικοι από 34 χιλιάδες Κηφισιά: 1.533 κάτοικοι από 950 Κι όπως αναφέρεται στους υπόλοιπους Δήμους της Αττικής παρατηρείται μια πληθυσμιακή αύξηση της τάξεως του 20 με 30 τοις εκατό. Φανταστείτε περισσότερο τα πρωτόγονα μέσα που χρησιμοποιούνταν τότε για την απογραφή. Και θα καταλάβετε πόσο δύσκολη ήταν η δουλειά τους. Ακολουθήστε μας στο Facebook

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, ιστορικό αφιέρωμα, βρήκαμε στην εφημερίδα "Ελεύθερος Άνθρωπος" τον Απρίλιο του 1931. Ήταν Πάσχα και τότε και ο συντάκτης είχε ετοιμάσει ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ, με ιστορική σημασία. Συγκεκριμένα περιέγραφε το Πάσχα που έκαναν οι Αθηναίοι κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Υπάρχουν ορισμένες λεπτομέρειες με μεγάλο ενδιαφέρον αλλά και ονομασίες περιοχών που δε γνωρίζαμε και τις μαθαίνουμε μέσα απ' αυτό το εξαιρετικό ρεπορτάζ. Κυρίως όμως όταν περιγράφεται η χρονιά που το Πάσχα και το Μπαϊράμι είχαν συμπέσει. Πάμε όμως να δούμε τα πράγματα από την αρχή. Η εισαγωγή γίνεται με έναν τρόπο νοσταλγικό για τις περιγραφές των παππούδων των τότε γερόντων που κι εκείνοι τα είχαν ακούσει και μάθει από τους δικούς τους παππούδες.  Τι ήταν, όμως, η Αθήνα πριν το 1800; Τα στοιχεία που δίνονται περί του πληθυσμού της νυν πρωτεύουσας είναι εντυπωσιακά. Πριν το 1800 η Αθήνα ήταν μια πόλη 15 χιλιάδων κατοίκων. Οι 10.000 ήταν Ορθόδοξοι και οι 5.000 ήταν Οθωμανοί, Ά...