«Χριστός» στα λόγια και «σατανάς» στις πράξεις. Η αποθέωση του «εμπορίου θρησκείας»
Έχω κατασταλάξει στο ότι δεν έχει σημασία αν πιστεύεις σε Χριστό, Μωάμεθ, Βούδα, Δία, αν είσαι "ειδωλολάτρης", αν δεν πιστεύεις πουθενά, όσο το να είναι χρήσιμος και ωφέλιμος στον εαυτό σου και στους γύρω σου. Είναι τόσο απλά τα πράγματα στο μυαλό μου. Όταν ένας άνθρωπος κάνει το καλύτερο και το πλέον ωφέλιμο για την κοινωνία και τον εαυτό του, τότε πολύ απλά δε με ενδιαφέρει σε τι Θεό πιστεύει, αν είναι θρήσκος ή όχι. Αντίθετα με ενθουσιάζει με τις πράξεις του, διότι αυτόματα γίνεται πρότυπο για εμένα, ώστε να αφήσω πίσω τις όποιες κακές σκέψεις και να ακολουθήσω το δικό του δρόμο. Κάπως έτσι έφτασα στο σημείο να διαχωρίζω τους ανθρώπους, όχι φυσικά ανάλογα με τη θρησκεία τους, αλλά από τις πράξεις τους. Ούτε και υπάρχει ταμπέλα στο ότι η «τάδε θρησκεία είναι καλή ενώ η δείνα είναι κακή», ούτε απαραίτητα ένας που δηλώνει θρήσκος είναι καλός άνθρωπος αλλά ούτε και κακός ενώ το ίδιο ισχύει και για τον άθεο: Δεν είναι απαραίτητα καλός ούτε και σίγουρα κακός! Δε μπορώ να πισ...