Niko's Area

Τον Μάιο του 1933 οι εφημερίδες της Αθήνας προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν τον άνθρωπο που σκότωσε δύο συμπολίτες του μετά από έντονη διαμάχη που τελικά κατέληξε σε τραγωδία. Διότι όπως διαβάζουμε την εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ τα θύματα ήταν «γνωστοί νταήδες της περιοχής του Ασύρματου» που επί σειρά ετών «έβγαζαν χρήματα από τα παλληκαριάτικα». Κοινώς; Απειλούσαν, χτυπούσαν και δεν υπολόγιζαν τίποτα και κανέναν. «Το οικτρόν τέλος ενός νταή» περιγράφει η εφημερίδα το σκηνικό που έγινε στον Ασύρματο τον Μάιο του 1933. Ο Κωνσταντίνος Φιλίππου και ο γιός του Θεόδωρος ήταν ο φόβος και ο τρόμος της περιοχής. Είχαν δημιουργήσει πολλά προβλήματα και μάλιστα το 9 ο Αστυνομικό Τμήμα είχε ζητήσει να εκτοπιστούν εκτός Αθήνας για να ησυχάσουν οι κάτοικοι. Όμως δεν έγινε ποτέ αυτό. Ο Φιλίππου μαζί με το συγγενολόι του είχαν αναλάβει εργολαβία την καθαριότητα του συνοικισμού από τη δημοτική αρχή. Όμως ουσιαστικά ζούσε από τα λεγόμενα «παλληκαριάτικα» και εκμεταλλευόμενος τη βία που ασκούσε στον κόσ...

Ο περισσότερος κόσμος δε γνώριζε ότι επί της οδού Μαιζώνος 2 κατοικούσε μια φοβερή και τρομερή μάγισσα που έκανε πράξη (τρόπος του λέγειν) τις επιθυμίες κάθε ερωτευμένης νέας. Ψευτομάγισσα για την ακρίβεια. Που εκμεταλλευόταν την ευπιστία των νεαρών κοριτσιών, παρουσίαζα τα δήθεν μαγικά αυγά και φιδίσια πουκάμισα και τσέπωνε αρκετά χιλιάρικα. Μαζί με τους συνεργάτες της. Στην Αθήνα, το 1933 η Κατίνα Ρούσσου δούλευε ως υπηρέτρια στο σπίτι της προαναφερόμενης διεύθυνσης. Κι εκεί είχε «στήσει» το στρατηγείο της και κατάφερνε να ξεγελά τα κορίτσια της περιοχής. Ένα από τα θύματά της ήταν η Ζωή Παπαδοπούλου, που εργαζόταν ως υπηρέτρια στην ίδια πολυκατοικία αλλά σε άλλο διαμέρισμα. Της υποσχέθηκε ότι θα της έβρισκε ένα καλό σύζυγο και για τις υπηρεσίες της πήρε 300 δραχμές. Πραγματικά λίγες ημέρες μετά, παρουσίασε τον γαμπρό: Νίκος Κοντόπουλος το όνομά του ο οποίος δήλωσε ότι είχε πέσει θύμα της μαγείας της Ρούσσου και ήταν έτοιμος να παντρευτεί την Παπαδοπούλου. Το σχέδιο οργανώθηκ...

Κάθε απόγευμα μάζευαν θυμάρι, γέμιζαν τα καλαθάκια τους και το βράδυ έφερναν βόλτα στις ταβέρνες, το πουλούσαν και με τα χρήματα που έπαιρναν, έπιναν κρασί με τις οκάδες. Ο πρόεδρος Μπατζανέμης, ο γενικός γραμματέας Παγώνας ή Γκόγκας και η εξελεγκτική επιτροπή Θυμαράκιας ήταν τα τρία ιδρυτικά στελέχη. Που αποφάσισαν να ιδρύσουν αυτόν τον παράξενο σύλλογο στην ταβέρνα του Κουμουδούρου. -Δεν καθόμαστε. Φέρνουμε βόλτα τις ταβέρνες από τις 10 το πρωί ως τις 2-3 μετά τα μεσάνυχτα, εξήγησε ο πρόεδρος Μπατζανέμης στον ρεπόρτερ της εφημερίδας ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ τον Μάιο του 1933. Μπαίνει στη συζήτηση και ο Θυμαράκιας. -Οι καφετζήδες μας έκαναν μήνυση διότι δυσφημίζουμε τον καφέ επειδή από πολύ πρωί πίνουμε ρετσίνα. -Για να δεις πόσο πίνουμε, συνεχίζει ο πρόεδρος, να λάβεις υπόψη σου ότι με μιας δραχμής χαψιά μεζέ, πληρώσαμε 172 δραχμές ρετσίνα. Και να ξέρεις ότι και οι γυναίκες πίνουν πολύ. Ο Θυμαράκιας επεμβαίνει ξανά. -Ακου ‘δω. Το μεθύσι έχει τρία στάδια. Στο πρώτο γίνεσαι, θαρρείς πως...

Μια από τις πολλές περίεργες ερωτικές ιστορίες στην Αθήνα της δεκαετίας του ’30 αλιεύσαμε στην εφημερίδα «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» τον Απρίλιο του 1933. Ήρωας ο νεαρός Στέφανος Λαμπρακόπουλος, υπάλληλος εμπορορραφείου ο οποίος ερωτεύτηκε σφόδρα μια πανέμορφη κοπέλα, από ευκατάστατη οικογένεια. Η άρνηση των γονιών της κοπέλας να αποδεχτούν τον Λαμπρακόπουλο για γαμπρό, τον οδήγησε σε μια ιδέα. «Καιρός για αυτοκτονία» έλεγε διαρκώς προς τους συναδέλφους του στο εμπορορραφείο. Μέχρι που βαρέθηκαν και του είπαν: «Άνοιξε το παράθυρο και πέσε». Όμως ο ερωτευμένος νέος δεν ήθελε να πέσει. Ούτε να αυτοκτονήσει. Ήθελε απλώς να δημιουργήσει ντόρο και να πειστούν έτσι οι «άκαρδοι» γονείς της κοπέλας και να δώσουν τη συγκατάθεσή τους. Και παράλληλα να ευαισθητοποιήσει τους δικούς του γονείς, στην Καλαμάτα, ώστε στο άκουσμα της είδησης να του έστελναν μερικά χιλιάρικα. Για να κάνει πιο πειστικό το κόλπο του έγραψε κι επιστολή προς την αστυνομία. «Εν Αθήναις την 4/4/1933 Προς την σεβαστή Αστυνομία έχω...

Ήταν 1 η Οκτωβρίου του 1932 όταν ο Γιάννης Κατσίφας από τα Κοχύλια του Καρπενησίου αποκεφάλισε τον αδερφό του, τη νύφη του και τον 14χρονο ανιψιό του. Ήταν ανατριχιαστικές οι λεπτομέρειες που είδαν το φως της δημοσιότητας, δύο μήνες αργότερα όταν ο Κατσίφας, που απέκτησε πλέον το προσωνύμιο «Ο Χάρος των Κοχυλιών» απολογήθηκε στο Κακουργιοδικείο . Κανείς δικηγόρος δε δέχθηκε να αναλάβει την υπεράσπισή του κι έτσι ορίστηκε ο κ.Κακομανώλης. Επίσης δε βρέθηκε ούτε ένας μάρτυρας υπεράσπισης! Κι όχι μόνο αυτό. Ο Κατσίφας έδειχνε να απολαμβάνει τη δημοσιότητα. Η εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ γράφει χαρακτηριστικά: «Όταν του λύθηκαν τα χέρια από τις χοντρές αλυσίδες, η πρώτη του κίνηση ήταν προς το παχύ καστανό μουστάκι του. Σαν του ζήτησαν οι φωτορεπόρτερ να ποζάρει, ευχαρίστως σηκώθηκε και πήρε πόζα χωρικού γαμπρού. Κι επ’ ευκαιρία, περιέφερε το πονηρό του βλέμμα σε όλη την αίθουσα. Έπειτα κάθισε σαν αρνάκι ήσυχος και δεν έβγαλε μιλιά ως την ώρα, αργά το απόγευμα που εκλήθη να απολογηθεί» Η α...

Ένας αθλητής και μια ηθοποιός ήταν ερωτευμένοι στις αρχές της δεκαετίας του ΄30 στην Αθήνα αλλά αυτό το σκηνικό κόντεψε να καταλήξει σε τραγωδία μετά την απόρριψη! Ο νεαρός βαλκανιονίκης, Βασίλης Σταυρινός και η ηθοποιός Υβόννη Βλαδιμήρου ήταν πολύ ερωτευμένοι. Βρισκόμαστε στο 1933 και στον μήνα Απρίλιο όπου οι εφημερίδες της εποχής δημοσίευσαν μια είδηση μάλλον κωμικοτραγική. Η Υβόννη αποφάσισε να τερματίσει τη σχέση με τον Βασίλη επειδή ο τελευταίος δεν ολοκλήρωσε κάποιες από τις δουλειές που του είχε αναθέσει στην Αθήνα κι όσο εκείνη βρισκόταν σε περιοδεία. Ο νεαρός αθλητής το έφερε βαρέως πολύ δε περισσότερο από τη στιγμή κατά την οποία η ηθοποιός έμενε ασυγκίνητη στην επιμονή του για επανασύνδεση. Αναφερθήκαμε σε μια «κωμικοτραγική» είδηση. Μα κάπως έτσι ήταν! Ο νεαρός αθλητής απείλησε ότι θα σκότωνε την Βλαδιμήρου και στη συνέχεια θα αυτοκτονούσε!   Τελικά το μετάνιωσε αν και πήρε όπλο στα χέρια του. Προσέξτε την ιστορία από την αρχή. Στη διάρκεια της τέλεσης αγώνων 2...

Στην Αθήνα του 1933 τα πράγματα ήταν άγρια και στο ρεπορτάζ της εφημερίδας «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» στις 11 Μαϊου του προαναφερομένου έτους, διαβάσαμε για τη σφαγή στην οδό Αθηνάς. Ποιοι «σφάχτηκαν»; Δύο γνωστοί παπατζήδες της εποχής, ο Αντώνης Παπακωνσταντίνου και ο Κωνσταντίνος Μενίκος οι οποίοι άρχισαν να μαχαιρώνονται στη μέση της οδού Αθηνάς προκειμένου να ξεκαθαρίσει ποιος θα είχε τον έλεγχο στο δρόμο. Τελικά στις απανωτές μαχαιριές της μονομαχίας, ο Παπακωνσταντίνου έπεσε νεκρός ενώ ο Μενίκος κατάφερε τα θανατηφόρα χτυπήματα στον   «ανταγωνιστή» του. «Πίσω από το Βαρβάκειο κι απέναντι από το εδωδιμοπωλείο του κ.Καράμπελα- και μπροστά στα μάτια των διαφόρων διαβατών του κεντρικού εκείνου μέρους της αγοράς… Μια άγρια βλασφημία ακούστηκε, έπειτα από μια προσβλητική βρισιά, από τον έναν και τον άλλον… ιππότην κι αμέσως άσταψαν στον ήλιο δύο στιλέτα. Ώσπου να αντιληφθούν οι διαβάτες περί τίνος επρόκειτο, έπειτα από ολιγόστιγμον αγρίαν συμπλοκήν, οι δύο αυτοί μονομάχοι χλωμοί, με τη χλ...

Τον Ιανουάριο του 1931, η Αστυνομία της Αθήνας κατέγραψε μια μεγάλη επιτυχία με τη σύλληψη της Μαρίας Ρεμαντά ή Κοκκορού που είχε αναστατώσει την πρωτεύουσα με τις απατεωνιές της. Μαζί της συνελήφθη και ο συμβολαιογράφος, Γεώργιος Νυσταζόπουλος, συνεταίρος τις στις απάτες. Σε βάρος της Ρεμαντά εκκρεμούσαν δεκάδες μηνύσεις από το 1929 ενώ υπολογιζόταν ότι είχε συγκεντρώσει μέσω της απάτης της περίπου 4,5 εκατομμύρια δραχμές. Όπως αντιλαμβάνεστε είναι τεράστιο ποσό για την εποχή. Η Ρεμαντά κατηγορήθηκε για σωρεία απατών, συνισταμένων με πωλήσεις ανύπαρκτων οικοπέδων και σε ψευδείς υποθήκες πολυτελών μεγάρων! Η πρώτη σύλληψη της Ρεμαντά είχε γίνει τον Δεκέμβριο του 1929 εντός της οικίας του στρατηγού Καναβατζόγλου, στη Λεωφόρο Συγγρού όπου εργαζόταν ως υπηρέτρια! Τότε είχε γίνει και η πρώτη σύλληψη του συμβολαιογράφου Νυσταζόπουλου. Εκείνος συνέτασσε τις ανύπαρκτες αγοραπωλησίες και τις ψευδείς υποθήκες, τις οποίες κι επισημοποιούσε με την υπογραφή και τη σφραγίδα του γραφείου του....

Γυρίζουμε το ρολόι 90 χρόνια πίσω και ανακαλύπτουμε στην εφημερίδα «Πατρίς» και στο πρώτο της φύλλο για το 1932, αρκετά ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία για τα αδικήματα του έτους που προηγήθηκε. Δηλαδή παρουσιάζονται στοιχεία για όλες τις υποθέσεις που απασχόλησαν την Αστυνομική Διεύθυνση της Αθήνας για το έτος 1931. Προσέξτε Παραβάσεις διαφόρων νόμων και νομοθετικών διαταγμάτων : 5.310. Σε αυτόν τον αριθμό περιλαμβάνονταν 227 παραβάσεις του νόμου περί οπλοφορίας, 629 περί ιδιωνύμου, 71 περί τυχερών παιχνιδιών ενώ 895 αφορούσαν διάφορες περιπτώσεις αισχροκέρδειας. Παραβάσεις διαφόρων αστυνομικών διατάξεων: 58.369. Αυτές είχαν να κάνουν με την κυκλοφορία και τη στάθμευση των τροχοφόρων, το κλείσιμο των καταστημάτων κτλ Άτομα που συνελήφθησαν για παράνομη εμπορία ναρκωτικών, καπνών και τσιγάρων: 308 Πλαστογραφίες κατά του δημοσίου: 2 Πυρκαγιές δασών στην περιοχή της Αθήνας: 3 Αδικήματα κατά της ζωής: Φόνοι 14, απόπειρες φόνων 21, αναιρέσεις 7, απόπειρες αναιρέσεων 30, τραυ...

Στις 18 Μαρτίου του 1936 γίνεται γνωστό ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος άφηνε την τελευταία του πνοή στο Παρίσι. Ο Τύπος της εποχής αποχαιρετά το μεγάλο Έλληνα πολιτικό που διαδραμάτισε εξέχοντα ρόλο στην Ιστορία της χώρας. Το πρωί της 18ης Μαρτίου η ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ μεταφέρει τα άσχημα μαντάτα. Ο Βενιζέλος βρίσκεται στο Παρίσι σε πολύ άσχημα κατάσταση και ουσιαστικά αναμένεται η αναγγελία θανάτουτου. Και συνεχίζει με περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τη μη αναστρέψιμη κατάσταση του Εθνάρχη ενώ καταλήγει με τις λεπτομέρειες της κηδείας αλλά και των διαδικασιών της τελετής. Από την ίδια εφημερίδα διαβάζουμε ότι τελικά ελήφθη η απόφαση να μεταφερθεί η σορός απευθείας στην Κρήτη και να μη γίνει λαϊκό προσκύνημα στην Αθήνα λόγω φόβων για διασάλευση της τάξεως. Κι εδώ υπάρχουν ακόμα περισσότερες λεπτομέρειες καθώς ο Βενιζέλος θα ταφεί στην πατρώα γη Κι εδώ το ρεπορτάζ και πολλές φωτογραφίες, από την εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, για την κηδεία του Ελευθέριου Βενιζέλου. Συνεχίζουμε με το πρωτοσέλιδο της εφημε...

Αμέσως μετά την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Βερολίνο, το 1936, οι Ιάπωνες γέμισαν πείσμα προκειμένου να παρουσιάσουν το 1940 μια καλύτερη διοργάνωση. Είναι αλήθεια ότι οι Γερμανοί είχαν πάρει άριστα στη διοργάνωση και στο Τόκιο, όπως και στις άλλες πόλεις αποφάσισαν να απαντήσουν ανάλογα. Η περιγραφή των όσων είχαν αποφασίσει οι Ιάπωνες, τέσσερα χρόνια πριν τους αγώνες, φανερώνει την οργάνωσή τους. Και βέβαια σήμερα μπορεί να ακούγονται παράξενα αλλά τότε ήταν πολύ σημαντικά. Βέβαια το δράμα είναι ότι δεν έγιναν ποτέ καθώς ξέσπασε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος. Όπως και η τραγική ειρωνεία είναι ότι 80 χρόνια μετά (2020) αναβλήθηκαν πάλι οι αγώνες του Τόκιο λόγω της πανδημίας του COVID -19. Διαβάζουμε λοιπόν στην εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ του 1936, τι ακριβώς ετοίμαζαν οι Ιάπωνες. Επί τρία χρόνια παρακολουθούσαν τις προετοιμασίες των Γερμανών και είχαν σημειώσει τα πάντα. Όταν ολοκληρώθηκαν οι αγώνες στο Βερολίνο, ο Υπουργός Παιδείας της Ιαπωνίας, έστειλε ένα γράμμα με τη μο...

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Βερολίνο, το 1936, ο νικητής του μαραθωνίου στην Αθήνα στους πρώτους σύγχρονους αγώνες του 1896, Σπύρος Λούης ήταν επίσημος προσκεκλημένος του χιτλερικού καθεστώτος. Και κατά την επιστροφή του περιέγραψε τις εντυπώσεις του από την άριστη φιλοξενία «Ακόμα και ο ίδιος ο Φύρερ δέχτηκε με χαρά και περηφάνια την ελιά από τα χέρια του απλοϊκού Μαρουσιώτη, που συμβόλιζε την ειρήνη και τη συναδέλφωση των λαών της γης»   έγραψε η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ. Σε μια φράση που επειδή εμείς… ξέρουμε τι ακολούθησε λίγα χρόνια μετά, φαντάζει ολίγο ανατριχιαστική. Ας διαβάσουμε λοιπόν πως περιέγραψε ο Λούης τη ναζιστική φιλοξενία. -Σε κάποιο τραπέζι που του είχε παραθέσει ο Δήμαρχος Βερολίνου, ο Λούης δεν άγγιζε τη μπύρα. Όταν τον ρώτησαν γιατί δεν έπινε, απάντησε ότι προτιμούσε μόνο ρετσίνα αλλά κι ελληνικά τσιγάρα. Μέσα σε τρεις μέρες του έδωσαν ένα κασόνι με ρετσίνα και άλλο ένα με ελληνικά τσιγάρα! -Παράλληλα παραπονέθηκε για τη στάση των Ελλήνων συνοδών της Ολυπ...