«Σταματήστε το ξύλο στους μαθητές». Άρθρο του 1889
Είναι γεγονός ότι όσοι κοντεύουμε το μισό αιώνα ζωής μας, το ξύλο στο σχολείο προλάβαμε να το γευτούμε. Προλάβαμε τον δάσκαλο ή την δασκάλα με τον χάρακα να μας ζητούν απειλητικά να πλησιάσουμε την έδρα. Ανοίγαμε το χέρι κι άρχιζε το μαρτύριο. Κάποιοι δάσκαλοι της εποχής είχαν και προχωρημένη παιδαγωγική κι εκτός από κάμποσες με τον χάρακα στις παλάμες μας, έριχναν και κάτι σφαλιάρες. Ή τραβούσαν τις κοτσίδες στα κορίτσια και τις φαβορίτες στα αγόρια. Μη νομίζετε ότι γινόταν επειδή κάναμε κάτι πολύ κακό. Αξιόποινο... Οχι δα. Αν δεν είχαμε διαβάσει. Αν δεν μπορούσαμε να απαντήσουμε σε μια ερώτηση. Αν μιλούσαμε στον διπλανό μας ή αν δεν προσέχαμε στην παράδοση. Για τέτοια... εγκλήματα μιλάμε. Φανταστείτε πόσο χειρότερα ήταν τα πράγματα παλαιότερα. Και μας έκανε εντύπωση ένα άρθρο της εφημεριδας ΑΚΡΟΠΟΛΗ, το 1889, που καλούσε τους δασκάλους να σταματήσουν τις σφαλιάρες στους μαθητές. Αλλά και τους γονείς να πάψουν πια να επικροτούν όπως και να επιζητούν τέτοιου είδου...