Niko's Area

Για την ιεροτελεστία της στιγμής που άρχιζες να χτυπάς με μανία τα πλήκτρα στη γραφομηχανή και συγχρονιζόσουν με τους άλλους που έκαναν το ίδιο πράγμα στην αίθουσα σύνταξης, έχω γράψει πολλές φορές. Αυτό δεν αντικαθίσταται από τίποτα! Ο θόρυβος αυτός, η ενέργεια που έβγαζες, η ηδονή με την οποία πατούσες το τελευταίο πλήκτρο και τραβούσες το χαρτί από τη ροδέλα για να το πας στο συντάκτη ύλης, δεν μπορούν να υποκατασταθούν ούτε από το PC , ούτε από το laptop ή το δίκτυο και τον εκτυπωτή. Η γραφομηχανή ήταν κάτι παραπάνω από τη «ψυχή» του δημοσιογράφου. Ταυτίστηκε μαζί της. Όπως και με τη μυρωδιά της «φρέσκιας» εφημερίδας όταν έβγαινε από το πιεστήριο. Όπως με τα αξημέρωτα βράδια στην Ομόνοια όπου συναντιόμασταν όλοι για να πάρουμε τις εφημερίδες της ημέρας, να ρίξουμε μια πρώτη ματιά και το πρωί, αφού ξυπνούσαμε, να κάνουμε ακόμα πιο αναλυτική ανάγνωση ώστε να είμαστε πανέτοιμοι για την επόμενη μέρα. Το γραφείο, η γραφομηχανή και το τηλέφωνο! Αυτά ήταν τα εργαλεία. Με αυτά όφε...

Τέτοιες ημέρες στις εφημερίδες- στις χρυσές εποχές- βάζαμε κάτω τις ιδέες μας για το «διπλό φύλλο» που θα κυκλοφορούσε στις γιορτινές ημέρες. Πρωτοσέλιδο Πρωτοχρονιάς 1923, εκατό χρόνια πριν.  Υπήρχαν βέβαια και τα «γνωστά» θέματα. Ένας χιουμοριστικός καζαμίας, η ανασκόπηση της σεζόν που πέρασε, τα πρόσωπα, τα γεγονότα κτλ. Όμως πάντοτε υπήρχαν και ξεχωριστά θέματα. Ειδικά στο μπάσκετ, θυμάμαι, είχαμε κάνει μια χρονιά ένα όμορφο θέμα με ξένους αθλητές να μας εξιστορούν τα Χριστούγεννα στον τόπο τους: Πως έχουν τα έθιμα, τι τρώνε, τη διαδικασία με τα δώρα κτλ. Και δε μιλάμε για Αμερικάνους ή Γάλλους ή Ισπανούς αλλά για Αφρικανούς (πχ) ή από χώρες που δε γνωρίζουμε πολλά (όπως πχ θυμάμαι όταν είχα αναλάβει τον Γιασικεβίτσιους και μου εξιστορούσε τα «λιθουανικά Χριστούγεννα»). Που θέλω να καταλήξω; Βάζαμε κάτω το κεφάλι και το μυαλό μας προκειμένου το «γιορτινό φύλλο» να μην βγει εντελώς διεκπεραιωτικά, αλλά   να είναι κάτι όμορφο κι ελκυστικό. Ακόμα κι αν αναζητήσετε πρωτοσέ...

Δε ξέρω ποια ομάδα θα αποδειχθεί πιο παραγωγική στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ και θα σκοράρει περισσότερο αλλά σίγουρα έχουμε μπροστά μας μια ομάδα με τα περισσότερα αυτογκόλ. Πριν καν αρχίσουμε, καταγράφηκε το πρώτο ρεκόρ. Ο ΑΝΤ1 συνεχίζει ασταμάτητος να σκοράρει στη δική του εστία και φυσικά να κάνει ο, τι μπορεί για να μας πείσει ότι πήρε ένα προϊόν μελετώντας ψυχρά τα νούμερα, τους αριθμούς και τίποτα περισσότερο. Για να κάνεις κάτι, πρωτίστως θέλει ψυχή. Πρέπει να το θέλεις αναγνωρίζοντας την αξία του και την αναγνώριση που έχει από τον κόσμο. Κι όταν το αντιληφθείς αυτό τότε και μόνο τότε θα σεβαστείς τον κόσμο και θα του προσφέρεις αυτό που θέλει. Αν δε σεβαστείς τον κόσμο τότε ούτε εκείνος θα σε σεβαστεί ενώ παράλληλα θα ρίξεις τον ίδιο σου τον εαυτό, τον Οργανισμό στην προκειμένη περίπτωση, σε παγίδες. Το επόμενο τέχνασμα- προφανώς των εμπορικών εγκεφάλων- ήταν η μη επιστροφή χρημάτων σε όσους είχαν ήδη πληρώσει συνδρομή για το Παγκόσμιο με ανταποδοτικότητα την επέκτα...

Στις 18 Μαρτίου του 1936 γίνεται γνωστό ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος άφηνε την τελευταία του πνοή στο Παρίσι. Ο Τύπος της εποχής αποχαιρετά το μεγάλο Έλληνα πολιτικό που διαδραμάτισε εξέχοντα ρόλο στην Ιστορία της χώρας. Το πρωί της 18ης Μαρτίου η ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ μεταφέρει τα άσχημα μαντάτα. Ο Βενιζέλος βρίσκεται στο Παρίσι σε πολύ άσχημα κατάσταση και ουσιαστικά αναμένεται η αναγγελία θανάτουτου. Και συνεχίζει με περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τη μη αναστρέψιμη κατάσταση του Εθνάρχη ενώ καταλήγει με τις λεπτομέρειες της κηδείας αλλά και των διαδικασιών της τελετής. Από την ίδια εφημερίδα διαβάζουμε ότι τελικά ελήφθη η απόφαση να μεταφερθεί η σορός απευθείας στην Κρήτη και να μη γίνει λαϊκό προσκύνημα στην Αθήνα λόγω φόβων για διασάλευση της τάξεως. Κι εδώ υπάρχουν ακόμα περισσότερες λεπτομέρειες καθώς ο Βενιζέλος θα ταφεί στην πατρώα γη Κι εδώ το ρεπορτάζ και πολλές φωτογραφίες, από την εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, για την κηδεία του Ελευθέριου Βενιζέλου. Συνεχίζουμε με το πρωτοσέλιδο της εφημε...

Ο Κωνσταντίνος Γούτης ήταν ένας Πειραιώτης αθλητής, ο κορυφαίος στην Ελλάδα στα 1.500   μέτρα αλλά και στα τρία χιλιόμετρα μετά φυσικών εμποδίων. Ήταν ένας από τους αθλητές που θα εκπροσωπούσαν τη χώρα μας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο. Όμως τον κάλεσαν πίσω στην Αθήνα διότι ήταν… άτακτος.   Τι ακριβώς συνέβη; Παρά την απαγόρευση της εξόδου από το Ολυμπιακό χωριό, ο Γούτης το έσκασε και πήγε στο Βερολίνο. Ωραίο παιδί ήταν, έκανε γνωριμία με μια νεαρά Γερμανίδα, με την οποία έκαναν ερωτικές σχέσεις. Ειδοποιήθηκαν οι αστυνομικές αρχές του Βερολίνου που τον συνέλαβαν και τον παρέδωσαν στην αστυνομία του Ολυμπιακού χωριού. Ο αρχηγός της ελληνικής αποστολής όταν έμαθε τα καθέκαστα, αποφάσισε την αποπομπή του αθλητή. Και παράλληλα ζήτησε από τον ΣΕΓΑΣ να του απαγορευθεί η φίλαθλος ιδιότητα εξαιτίας της πράξης του. «Δεν εξέθεσε μόνο την ελληνική αποστολή αλλά το έθνος» έλεγαν οι παράγοντες του ελληνικού αθλητισμού. Ακολουθήστε μας στο Facebook

Η πυγμαχία ήταν το πιο δημοφιλές σπορ κατά τη δεκαετία του ΄30, παγκοσμίως. Μια επίσκεψη στις εφημερίδες της εποχής θα σας πείσει. Στην Ελλάδα για παράδειγμα, το πρωτοσέλιδο με θέμα πυγμαχία ήταν συχνό φαινόμενο. Πολύ συχνό… Και βέβαια οι πρωτοπυγμάχοι κέρδιζαν του κόσμου τα χρήματα. Που όμως, με βάση το πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ της εφημερίδας ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ (Ιανουάριος 1936) αρκετοί απ’ αυτούς τα έχαναν καθώς έκαναν πολύ κακή ζωή. Άλλοι βέβαια ήταν πανέξυπνοι και επένδυσαν σωστά. Οπότε οι λεπτομέρειες που περιγράφονται είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Ο Τζακ Τζόνσον για παράδειγμα, του οποίου την ιστορία με την Κου-Κλουξ-Κλαν σας είχαμεαναφέρει σε παλαιότερη ανάρτηση , υπήρξε πανέξυπνος και προνοητικός. Το 1936,   σε ηλικία 58 ετών ζούσε άνετα και ειρηνικά στο Σικάγο χωρίς να του λείπει τίποτα. Μάλιστα συμμετείχε και στα αθλητικά σωματεία της περιοχής του και ήταν δημοτικός σύμβουλος. Ο Κιντ Λεβίς, που είχε κερδίσει το εκπληκτικό ποσό των 500 χιλιάδων λιρών από τις νίκες του στα ρινγ...

Μια θλιβερή ιστορία διαβάσαμε στην εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ στις 18 Σεπτεμβρίου 1935. Ο πρωταθλητής του στίβου, Χρήστος Μάντικας αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει και τελικά τον έσωσε την τελευταία στιγμή ο δισκοβόλος, Νίκος Σύλλας. Τι ακριβώς είχε συμβεί; Ο Σύλλας είχε χάσει μια κούρσα των 400μ. μετ’ εμποδίων στους Ελληνοαυστριακούς Αγώνες και ήταν πάρα πολύ πικραμένος. Να φανταστείτε, μέχρι και η εφημερίδα που περιγράφει το γεγονός γράφει «μετά την επονείδιστον ήττα του»! Και την ίδια στιγμή που τελείωνε η κούρσα οι θεατές στις κερκίδες τον αποδοκίμαζαν! Τον Μάντικα… Τον κορυφαίο αθλητή της εποχής… Επειδή έχασε μια κούρσα! Ο Μάντικας κόντεψε να λιποθυμήσει από τις τύψεις του αλλά οι φίλοι του, αθλητές και παράγοντες τον πλησίασαν και προσπάθησαν να τον σηκώσουν και να τον ενθαρρύνουν «Δεν πειράζει Χρήστο. Αν νικήθηκες από τον Λάιτνερ, θα νικήσεις τον Ιβάνοβιτς και τον Μπουράντοβιτς. Δε χάλασε ο κόσμος» του έλεγαν. Ο Μάντικας δεν απαντούσε αλλά κάποια στιγμή ρώτησε: «Γιατί φωνάζει ο ...

Γυρίζουμε το χρόνο στις 30 Αυγούστου του 1935 όταν η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ δημοσιεύει μια πολύ σημαντική είδηση: Ένας φίλαθλος εκατομμυριούχος και τραπεζίτης, αποφάσισε να φτιάξει επαγγελματικό πρωτάθλημα. Να ιδρύσει επαγγελματικές ομάδες ποδοσφαίρου με σκοπό «να επαναφέρω την αίγλη και το μεγαλείο του ελληνικού ποδοσφαίρου των ετών 1929, 1930 και 1931» Η αλήθεια είναι ότι αυτό το τελευταίο δε μπορούμε να το καταλάβουμε τώρα, δηλαδή τι καλύτερο είχε τότε το ποδόσφαιρο. Όμως πέρα από την «τρέλα» του παράγοντα, το συγκεκριμένο άρθρο έχει μεγάλο ενδιαφέρον καθώς περιγράφει και μια δύσκολη κατάσταση της εποχής. «Το ελληνικό ποδόσφαιρο παρακμάζει και φθίνει διότι οι παίκτες δεν προπονούνται παρά κατέρχονται απροπόνητοι στους αγώνες και φυσικά δεν αποδίδουν σύμφωνα με τις δυνατότητές τους» αναφέρει το ρεπορτάζ. Και προχωρά σε παραδείγματα που είναι και αυτά που μαρτυρούν την κατάσταση: -Ο Χρυσαφόπουλος του Ολυμπιακού δεν έκανε ούτε μία προπόνηση πριν από τον αγώνα. Δεν του έμενε καθόλου...

Στις 13 Ιουλίου του 1938, η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ δημοσιεύει μια… καυτή είδηση: Ο Κλεάνθης Βικελίδης, το «Μακεδονικό Τανκ» φεύγει από τον Άρη και μεταγράφεται στην ΑΕΚ! Τελικά ο αδερφός του, αποκαθιστά την αλήθεια. Ενδιαφέρον έχει το ρεπορτάζ που αναφέρουμε το οποίο άρχισε κάπως έτσι: Η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ γράφει την καυτή είδηση: «Ο Βικελίδης εγγράφεται κατόπιν ελευθέρας μεταγραφής στην Ένωσιν Κωνσταντινουπόλεως. Η ΑΕΚ του εξησφάλισεν εργασίαν και τον εγκαθιστά εις Αθήνας»! Υπάρχει όμως και συνέχεια στο ρεπορτάζ. Ο Κλεάνθης Βικελίδης εμφανίζεται να βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη χωρίς καμία εργασία. Μέχρι πρότινος ήταν φοιτητής αλλά οικονομικοί και αθλητικοί λόγοι τον ανάγκασαν να αποχωρήσει και να αναζητήσει εργασία. Και βέβαια να συνεχίσει να αγωνίζεται με τον Άρη. Όμως όλες του οι προσπάθειες να βρει δουλειά στην Θεσσαλονίκη ναυάγησαν. Θα θυμάστε πρόσφατα ότι σας είχαμε παρουσιάσει ένα αφιέρωμα για τα επαγγέλματα των ποδοσφαιριστών εκείνη την εποχή. Δεν ήταν επαγγελματίες ποδοσφα...

«Θα θέλατε να παντρευτείτε ένα αθλητή και αν ναι ποιόν θα προτιμούσατε;». Αυτή την ερώτηση έκανε ο ρεπόρτερ της εφημερίδας ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΜΕΡΑ τον Μάρτιο του 1935, τις πρωταγωνίστριες του θεάτρου της εποχής. Ωραίο θέμα δε συμφωνείτε; Για να δούμε τις απαντήσεις τους.   Πρώτη στάση, λοιπόν στο «Μόντιαλ» του Μακέδου. Κι εκεί βρίσκουν τη νεαρά τότε Άννα Καλουτά, μαζί με την αδερφή της Μαρία. Παρεμπιπτόντως για τα «Καλουτάκια» είχαμε γράψει ένα ωραίο θέμα παλαιότερα και μπορείτε να το διαβάσετε με ένα κλικ ΕΔΩ -Δις Άννα, αν επρόκειτο να παντρευτείτε (σ.σ κοκκινίζει) έναν αθλητή, ποιόν θα προτιμούσατε; Η ηθοποιός αιφνιδιάστηκε γιατί δεν περίμενε την ερώτηση. «Μήπως ξέρω να σας πω; Θα προτιμούσα όμως έναν που δεν είναι τακτικός θεατής. Τον Τζιμ Λόντο»! Για το τι σήμαινε «Τζιμ Λόντος» στη δεκαετία του ’30 μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ . Και θα καταλάβετε πόσο περιζήτητος γαμπρός θα μπορούσε να είναι. -Μόνο ο Λόντος είναι τόσο δυνατός που θα της ταίριαζε. Η Άννα μας λιώνει όλες Ήταν η...

  Ο Πέτρος Κυριακός ήταν ο δημοφιλέστερος ηθοποιός του μουσικού θεάτρου κατά τη δεκαετία του ’30. Η παρουσία του στην ταινία «οι απάχηδες των Αθηνών» (1930) τον καθιέρωσε στο ευρύ κοινό ενώ ακολούθησαν κι άλλες επιτυχίες στον κινηματογράφο όπως στον «πύργο των ιπποτών» (1952) και στο «ο μπαμπάς εκπαιδεύεται» (1953). Όπως αποκάλυψε ο ίδιος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ τον Ιούνιο του 1937 υπήρξε πρωταθλητής στο στίβο και μάλιστα ανταγωνιζόταν τον Ολυμπιονίκη Τσικλητήρα στο άλμα τριπλούν άνευ φοράς. «Μικρός, στα 1911-1912 ήμουν αθλητής του Πανελληνίου που τότε είχε για θυρωρό τον νοματάρχη μπαρμπα Γιάννη Νεζερίτη που ήταν   και γενικός δερβέναγας του συλλόγου» ήταν η αφήγηση του ηθοποιού. «Ήμουν από τους καλύτερους αθλητές του Πανελληνίου και τότε μεσορανούσε ο Τσικλητήρας. Ήμουν από τους μεγαλύτερους θαυμαστές του και με αγαπούσε πολύ. Έβλεπε την εξέλιξή μου κι ανέλαβε να με μάθει τον παλμό των αλμάτων. Δε χρειάστηκε πολύς καιρός να φτάσω στα επίπεδα των μεγάλ...

Για την εποχή εκείνη (1937) ένα τέτοιο θέμα ήταν για να φωνάζεις «Σόδομα και Γόμορρα».   Φανταστείτε λοιπόν την πρωταθλήτρια της ποδηλασίας του 1937 να ανακοινώνει ότι θα ζούσε ως άνδρας απ’ εκείνη τη μέρα και μετά. «Ο ιατρικός κι επιστημονικός κόσμος της Ευρώπης είναι ανάστατος» όπως χαρακτηριστικά γράφει η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ της 11 ης Ιουνίου 1937. «Αλλεπάλληλα, περίεργα και σχεδόν ανεξήγητα κρούσματα, ανατρέποντα τους πλέον βασικούς κανόνας και νόμους της φύσεως» προσθέτει το ρεπορτάζ Η Μαρία Ντε Μπρούιν, Βελγίδα πρωταθλήτρια της ποδηλασίας, αφηγήθηκε με χαρά ότι θα ζούσε ως άνδρας απ΄εκείνη τη μέρα. «Δραματική μεταβολή» την χαρακτηρίζει η εφημερίδα. Μόνο που η Βελγίδα δεν ήταν η μόνη και γι’ αυτό ο Τύπος κάνει λόγο περί αλλεπάλληλων κρουσμάτων. Λίγες μέρες νωρίτερα είχε κάνει το ίδιο και η Τσεχοσλοβάκα πρωταθλήτρια, Ζέντνα Κουμπκόβα. «Κατόπιν εγχειρήσεως μεταπήδησε εις τας τάξεις των ανδρών» όπως χαρακτηριστικά γράφεται. Ένα χρόνο νωρίτερα μια άλλη πρωταθλήτρια, η Σοφί...

Στην εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ και σε φύλλα του Απριλίου του 1937 διαβάσαμε όμορφα κι ενδιαφέροντα αφιερώματα, σαν έρευνες ίσως σχετικά με τα πρώτα βήματα του ποδοσφαίρου στη χώρα μας. Όπως και να έχει μας… ιντριγκάρει να μάθουμε για το πώς άρχισαν οι Έλληνες να παίζουν ποδόσφαιρο. Ως το καλοκαίρι του 1905, λοιπόν, ο αθλητικός κόσμος σύχναζε στα γυμναστήρια του Πειραϊκού Συνδέσμου στον Πειραιά, στου Πανελληνίου που τότε ήταν στη συμβολή των οδών Πατησίων και Αλεξάνδρας αλλά και του Εθνικού Γ.Σ. το γυμναστήριο του οποίου βρισκόταν επί της Λεωφόρου Κηφισίας. Οι αθλούμενοι τότε είχαν ως ασχολία τον κλασικό αθλητισμό αλλά και την οργανική γυμναστική που είχε πάρα πολλούς οπαδούς. Σε αυτά τα τρία μοναδικά γυμναστήρια η νεολαία έκανε γυμναστική αλλά όπως αναφέρεται την πρώτη θέση κρατούσε η αριστοκρατική νεολαία. Με κομψά μπαστουνάκια και γραβάτες αλλά και σκληρό κολάρο στο πουκάμισο έμπαιναν στα γυμναστήρια. Αλλά ήταν κι εκείνοι που έφεραν το ποδόσφαιρο. Οι περισσότεροι αριστοκράτες της επ...