Niko's Area

Σε μια «χαλαρή» γύρα σε παλιές εφημερίδες, το «μάτι» μου έπεσε σε ένα αναλυτικότατο ρεπορτάζ της εφημερίδας «Αθλητισμός», με ημερομηνία 3 Ιανουαρίου 1938. Αναφερόταν σε μια «μυστηριώδη» υπερπρωταθλήτρια από την Γαλλία, με κάπως «αντρικό» παράστημα, ονόματι Γερτρούδη Μορίς. Έκανε λόγο για «περιπετειώδη αθλητική σταδιοδρομία» ενώ υπογράμμιζε τον κίνδυνο να καταδικαστεί σε ισόβια! Όπως επισημαίνεται επίσης ήταν πρωταθλήτρια σε ποδόσφαιρο, ποδήλατο και μποξ! Ο λόγος; Λίγες μέρες νωρίτερα είχε παλέψει με έναν άντρα κι ακολούθως τον είχε σκοτώσει πυροβολώντας τον με περίστροφο! Όλα αυτά με υποχρέωσαν να αναζητήσω περισσότερες πληροφορίες κι ευτυχώς, ο «πλούτος» του διαδικτύου με οδήγησε στα ίχνη της Βιολέτ (τελικά, και όχι Γερτρούδης) Μορίς! Πιθανότατα μιας από τις χειρότερες γυναίκες που πάτησαν ποτέ το πόδι τους στη Γη. Μια σκληροτράχηλη Γαλλίδα με κακή συμπεριφορά. Με μια άγρια, μοχθηρή πορεία και ένα δεξί κροσέ που χτυπούσε σαν θερμοπυρηνική κεφαλή. Η Βιολέτ Μορίς ήταν μια σκλη...

Πώς το Μεγαλύτερο Μέγεθος Σχολιασμού Μειώνει την Απόλαυση των Αθλητικών Γεγονότων Το αθλητικό γεγονός, όταν παρακολουθείται, συνήθως αποτελεί μια μοναδική εμπειρία για τον τηλεθεατή. Στη δεκαετία του '80 ή του ΄90, όταν οι τηλεοπτικές συνδέσεις για διεθνείς αθλητικούς αγώνες ήταν πιο σπάνιες, η μοναδική πληροφορία που είχαμε ήταν το σήμα της τηλεόρασης, με την υπόσχεση ότι «κάτι μεγάλο» πρόκειται να συμβεί. Στην πραγματικότητα, για εμάς, ήταν αρκετό να δούμε την εικόνα του αγώνα και να ακούσουμε τον σχολιαστή να μας καθοδηγεί.  Δεν υπήρχαν πολλές αναλύσεις, δεν υπήρχαν social media για να μεταφέρουν κάθε πληροφορία ή δήλωση από παίκτες και προπονητές. Όλοι είμασταν εκεί, στον ίδιο χώρο, με την ίδια πληροφορία. Όμως, σήμερα, τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά. Η πληροφόρηση που δεχόμαστε πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον αγώνα είναι απίστευτα υπερβολική.  Προ-αγωνιστικές αναλύσεις, συνεντεύξεις, τοποθετήσεις από ειδικούς, στατιστικά, προβλέψεις… Και φυσικά, μετά τον αγώνα, ...

Το Άλμα Επί Κοντώ έχει επικεντρώσει το ενδιαφέρον μας τα τελευταία χρόνια, είτε με τον Φιλιππίδη, είτε με την Στεφανίδη και την Κυριακοπούλου και τελικά με τον Manolo Καραλή, χάλκινο Ολυμπιονίκη και πρώτο Έλληνα αθλητή που πέρασε τα 6 μέτρα! O μεγάλος Χρήστος Παπανικολάου Στο ταξίδι μας στο χρόνο, δε μπορούσαμε παρά να αναφέρουμε την αξέχαστη «μονομαχία» στο αγώνισμα κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Μεξικό το 1968. Από τις καλύτερες «μονομαχίες» όλων των εποχών στο αγώνισμα, όπου ο Χρήστος Παπανικολάου, μετέπειτα κάτοχος του Παγκοσμίου ρεκόρ έχασε το μετάλλιο επειδή τρεις αθλητές πέτυχαν… ρεκόρ Ολυμπιακών Αγώνων! Κι όλα αυτά ενώ μέχρι τα τελευταία άλματα ο μεγάλος Έλληνας αθλητής ήταν μέσα στα μετάλλια και φαινόταν αδύνατο να χαθεί έστω ένα! Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το Παγκόσμιο ρεκόρ ήταν στα 5,41 μέτρα και το είχε ο Αμερικανός Bob Seagren από τις 12 Σεπτεμβρίου του 1968. Περίπου ένα μήνα πριν από τη διεξαγωγή του αθλήματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Μεξικό. ...

Το 1986,  η Heidi Krieger , αθλήτρια της τότε Ανατολικής Γερμανίας, κατέκτησε το χρυσό μετάλιο στη σφαίρα με βολή στα 21 μέτρα και 10 εκατοστά. Σήμερα θα τη συναντήσετε ως άντρα με το όνομα Andreas Krieger . Είναι δεδομένο ότι το κεφάλαιο «αναβολικά στην Ανατολική Γερμανία» είναι ιδιαίτερα σκοτεινό κι όταν βγήκαν ιστορίες και γεγονότα στην επιφάνεια, συνειδητοποιήσαμε πόσο τραγικές μορφές ήταν οι αθλητές εκείνης της εποχής. Προκειμένου να γίνουν πιόνια στη σιδηρά θέληση του καθεστώτος ώστε να προβληθεί ως κυρίαρχο στον παγκόσμιο αθλητισμό. Για να σας παραθέσουμε μερικά χαρακτηριστικά στοιχεία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968, του 1972, του 1976, του 1980 και του 1988 (δε συμμετείχαν το 1984 λόγω του μποϊκοτάζ όλων των χωρών του τότε ανατολικού μπλοκ) κατέκτησαν 153 χρυσά- 129 αργυρά-127 χάλκινα μετάλλια! Ο στίβος ήταν φυσικά το… καμάρι τους. Από τα 409 μετάλλια που έχουν κατακτήσει συνολικά σε όλα τα αθλήματα, τα 109 ήταν στο στίβο (ακολούθησε η κολύμβηση με 92). Υπάρχουν ...

Ο καλύτερος δρόμος ώστε να ανακαλύψεις τι πραγματικά ζητάς είναι ο εξής: Άρχισε να κάνεις ερωτήσεις στον εαυτό σου σχετικά με όσα σε απασχολούν για να πάρεις ειλικρινείς απαντήσεις. Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι στην Ελλάδα, αρχίζουμε τα αναθέματα, τις κατάρες και τους ξεσηκωμούς. Δεν είμαι εναντίον του να αναζητάς το δίκιο σου με πολιτισμένο και κόσμιο τρόπο, το βρίσκω αυτονόητο εκτός από εξόχως δημοκρατικό. Μετά την τραγωδία στα Τέμπη, απλώθηκε παντού μια οργή. Δικαίως. Το να χάνονται συνάνθρωποί μας κατ’ αυτόν τον τρόπο και παράλληλα να είσαι αναγκασμένος να ανέχεσαι και την προπαγάνδα των ξεδιάντροπων που αποτελούν όνειδος για το δημοσιογραφικό λειτούργημα (κι εφόσον επιμένουν να αποκαλούνται δημοσιογράφοι ) αποτελεί τεράστιο βάρος. Στη ψυχή, στο μυαλό ακόμα και στο σώμα. Δεν είναι μεγάλες οι αντοχές μας, το γνωρίζουμε καλά. Μόλις περάσουν λίγες ημέρες, ο πόνος θα παραμείνει στους συγγενείς των συνανθρώπων μας που χάθηκαν τόσο άδικα. Μόνο σε αυτούς. Για τους υπόλοιπους η ζωή...

Μεγάλωσα με τις μονομαχίες του Μάτζικ Τζόνσον και του Λάρι Μπερντ, τα αεροπλανικά καρφώματα του Τζούλιους Έρβινγκ, τους «ανεμόμυλους» του Ντομινίκ, τους bad boys του Ντιτρόιτ και φυσικά με τη θρυλική ραβέρσα του Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ. Θα μπορούσα να απαριθμήσω πολλά ακόμα (όπως πχ τη θηριώδη δύναμη του Μόουζες Μαλόουν) αλλά δεν έχει νόημα. Για εμάς το ΝΒΑ ήταν ένας άλλος πλανήτης, κυριολεκτικά. Ούτε internet είχαμε, ούτε YouTube για να βλέπουμε video παρά διαβάζαμε στο «Τρίποντο» τον Κώστα Παπαδάκη, βρίσκαμε ξένα περιοδικά και φτιάχναμε με μεράκι και κόπο το δικό μας αρχείο. Κάποιες βιντεοκασέτες από το All Star Game και κάποιες μεταδόσεις σκόρπιες της ΕΡΤ συμπλήρωναν την τρέλα μας. Το να πάει τότε κάποιος Ευρωπαίος στο ΝΒΑ φάνταζε βουνό αδιάβατο! Πολύ δε περισσότερο Έλληνας. Ολόκληρος Ντράζεν πήγε και δεινοπάθησε στα πρώτα του χρόνια. Θα μου πείτε ότι μέσα στα παραπάνω ονόματα δεν έβαλα τον Τζόρνταν. Μα σας εξηγώ ότι μιλώ για την εποχή των 80ς που ο Τζόρνταν έκανε τα πρ...

Στις 15 Ιανουαρίου του 1892, δηλαδή 130 χρόνια από σήμερα, ο Τζέιμς Νέισμιθ, ο «πατέρας» του μπάσκετ παρουσίασε τους κανόνες του νέου αθλήματος στην εφημερίδα « The Triangle » της YMCA (Χριστιανική Αδερφότητα). Τον Δεκέμβριο του 1891, είχε παρουσιάσει τον πρώτο αγώνα μπάσκετ και προσπαθούσε πλέον να διαδώσει το άθλημα που είχε εφεύρει. Περίπου ενάμιση αιώνα μετά, το δημιούργημα του Νέισμιθ είναι από τα πλέον διαδεδομένα, δημοφιλή και εμπορικά αθλήματα του πλανήτη, με εκατομμύρια αθλητές και φιλάθλους αλλά και χώρες με τεράστια παράδοση. Το ντοκουμέντο αυτό μαρτυρά την ιστορικότητα της στιγμής αφού πρόκειται για τα φύλλα της εφημερίδας όπου ο Τζέιμς Νέισμιθ παρουσίασε τους κανόνες του μπάσκετ. Το νέο άθλημα έμπαινε στη ζωή των φιλάθλων αν κι απορούμε αν ο Καναδός καθηγητής θα πίστευε τότε ότι το δημιούργημά του κάποτε θα έφτανε στο σημείο που βρίσκεται τώρα. «Παρουσιάζουμε στους αναγνώστες μας ένα νέο παιχνίδι με μπάλα, το οποίο δείχνει ότι διαθέτει όλα τα στοιχεία εκείνα που μπ...