Niko's Area

Βρισκόμαστε στο 1935. Τα εστιατόρια στην Ομόνοια είναι γεμάτα από κόσμο, αλλά οι καταστηματάρχες δεινοπαθούν από τη μάστιγα των… τσαμπατζήδων. Που ανακαλύπτουν μεθόδους προκειμένου να τρώνε καλά και να μην πληρώνουν καθόλου. Το ρεπορτάζ που διαβάζουμε στην εφημερίδα «Ακρόπολις» του Ιανουαρίου του 1935 είναι κατατοπιστικό και απολαυστικό. Τις πληροφορίες δίνουν οι καταστηματάρχες και οι σερβιτόροι των ζυθεστιατορίων της Ομόνοιας που περιγράφουν τα κόλπα και τους χαρακτήρες των τσαμπατζήδων. 1. Ο Θρασύς Παραγγέλνει, παραγγέλνει και παραγγέλνει. Τρώει του σκασμού. Και όταν στο τέλος το γκαρσόνι του φέρνει το λογαριασμό εκείνος απαντάει απλά: «Δεν έχω». 2.Κοντά στην πόρτσ Το άλλο κόλπο: Έπιανε τραπέζι ο τσαμπατζής κοντά στην πόρτα. Εδινε την παραγγελία του, έτρωγε και όταν το γκαρσόνι απομακρυνόταν… γινόταν καπνός. Ήταν εύκολο γιατί βρισκόταν κοντά στην πόρτα. 3.Ο δήθεν… ανοιχτοχέρης Υπήρχε κι ένας ακόμα τύπος που πήγαινε μια φορά στο εστιατόριο, πλήρωνε κανονικά και άφηνε με...

Απρίλιος του 1929... Ο Τύπος της εποχής παρουσιάζει το ρεπορτάζ με τη μεταμόρφωση της Πλατείας Ομονοίας, η οποία εκείνη την περίοδο είναι ένα απέραντο εργοτάξιο. Ο λόγος; Κατασκευάζεται ο υπόγειος σταθμός του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου. Η φωτογραφία, αν και παλιά, είναι πολύ καθαρή και μπορείτε να έχετε μια εικόνα. Επίσης θα πρέπει να σας υπενθυμίσουμε ένα παλαιότερο θέμα μας, όπου παρουσιάζαμε τα εγκαίνια του υπόγειου σταθμού στην Ομόνοια, τον Ιούλιο του 1930 . Τώρα βρισκόμαστε ένα χρόνο και τρεις μήνες, πριν τα εγκαίνια.  Η λεπτομέρεια είναι σημαντική, προκειμένου να μαθαίνουμε περισσότερες πληροφορίες. Και από λεπτομέρεια το ρεπορτάζ που παρουσιάζουμε και ανήκει στην εφημερίδα "Ακρόπολις", δεν απουσιάζει. Για την κατασκευή της σήραγγας, εργάζονταν καθημερινά 850 εργάτες... Και περνάμε στην περιγραφή του υπογείου σταθμού της Ομόνοιας ώστε οι Αθηναίοι να γνωρίζουν τι θα συναντήσουν σε περίπου ένα χρόνο από την ημέρα που διάβασαν το ρεπορτάζ. Και διάβασαν κάθε λεπτομέρεια. Και η...

Γυρίζουμε το χρόνο 131 χρόνια πίσω και στην εφημερίδα "Αθηναϊκή" η οποία σε δημοσίευμά της στο φύλλο της 2ας Σεπτεμβρίου 1889 διαμαρτύρεται, αντιδρά και... χλευάζει την ενδεχόμενη υπογειοποίηση του σιδηροδρόμου από την Ομόνοια ως τον Πειραιά!  Προφανώς η Αθήνα, που τότε ήταν μια πόλη 120 χιλιάδων κατοίκων (το αναφέρει μέσα το ρεπορτάζ) δεν ήταν έτοιμη για τέτοια έργα. Που προκαλούσαν τη χλεύη, όπως θα διαπιστώσετε. Όπως και να το κάνουμε, έχει μεγάλο και ιστορικό ενδιαφέρον να διαβάσεις μια αθηναϊκή εφημερίδα του έτους 1889... Του 19ου αιώνα δηλαδή! Ιδού λοιπόν οι πρώτες αντιδράσεις. Στη συνέχεια γίνεται... επίθεση προς τον Στέφανο Ψύχα, τον ομογενή εργολάβο του έργου για την επέκταση της γραμμής από το Θησείο ως την Ομόνοια. Εκείνος είχε την ιδέα της υπογειοποίησης αλλά η εφημερίδα θυμάται τους χαρακτηρισμούς "βρωμηούς" για τους ομοεθνείς του αλλά και ανέφερε υποψίες για τους πραγματικούς σκοπούς του. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι το έργο από τον κεντρικό (τότε...

Κάποια θέματα τραβούν την προσοχή μας περισσότερο από άλλα. Και για να είμαι ειλικρινής το ρεπορτάζ της εφημερίδας "Βραδυνή" για τα εγκαίνια του υπόγειου σταθμού του ΗΣΑΠ στην Ομόνοια, είναι από εκείνα! Πόσες και πόσες φορές δεν βρεθήκαμε στην υπόγεια πλατφόρμα περιμένοντας το τρένο; Ε όταν ανακαλύπτεις άρθρο για τα εγκαίνια του σταθμού δε γίνεται να μη σου κεντρίζει το ενδιαφέρον.   Αν και η φωτογραφία είναι παλιά, μπορείτε να διακρίνετε ότι τα εκδοτήρια του 1930, στέκουν ακόμα στο ίδιο σημείο μετά από 90 χρόνια. Συνεχίζουμε... Βεβαίως επειδή ήταν κάτι πρωτόγνωρο να υπάρχει... υπόγεια πολιτεία κάτω από την Αθήνα, οι περιγραφές της εφημερίδας είναι ενδιαφέρουσες. Και κάποιες ακόμα πολύ ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες Χάρη στο ρεπορτάζ της εποχής μπορούμε να διαβάσουμε περισσότερα πράγματα για τον σταθμό που βρίσκεται στην καρδιά της πρωτεύουσας.  Και για να δείτε πως εκινείτο ο κόσμος τότε, στον σταθμό της Ομόνοιας ιδού κάποιες οδηγίες. Και μπορείτε να το σχηματίσετε στο μυαλό σας...

Τι θα λέγατε για μια όμορφη φθινοπωρινή βόλτα στην Αθήνα της δεκαετίας του '30; Καθόλου άσχημη ιδέα... Βρισκόμαστε στο 1931. Οκτώβριος... Το φθινόπωρο έχει πάρει τη θέση του καλοκαιριού και τα θερινά στέκια εγκαταλείπονται. Οι Αθηναίοι συχνάζουν πλέον σε διαφορετικά μέρη κι αυτά ακριβώς θα σας παρουσιάσουμε. Κάπως έτσι, λοιπόν, η εφημερίδα "Ελεύθερος Άνθρωπος", σε φύλλο της στις πρώτες ημέρες του Οκτωβρίου του 1931, με ρεπορτάζ της μας δίνει μια εικόνα της εποχής. Όταν πια έμπαινε το φθινόπωρο και η κίνηση μεταφερόταν σε άλλα στέκια και βέβαια με τη δύναμη του ομιλούντος κινηματογράφου που αντικατέστησε τον βουβό και ενθουσίαζε τους πολίτες. Ήταν μια καινοτομία της εποχής και έδινε άλλη διάσταση στη διασκέδαση. Κατά πρώτον λοιπόν... αντίο Ζάππειο. Οπως διαβάζουμε στην ανάλυση που γίνεται, πριν ακόμα τις 9 το βράδυ το Ζάππειο, βασική επιλογή των Αθηναίων κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, ήταν έρημο. Τα παγκάκια δεν είχαν πια ζευγαράκια... Οι Αθηναίοι λοιπ...

Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία στις εφημερίδες κατά τις αρχές του 20ου αιώνα (αναφέρομαι στα έτη 1902-1910) είναι ο τρόπος με τον οποίο διαφημίζονταν τα προϊόντα. Και προσπαθούσαν οι διαφημιζόμενοι να προσελκύσουν τους αγοραστές. Δεν υπήρχε κι άλλος τρόπος τότε, ούτε τηλεοράσεις, ούτε ειδικές εκπομπές Telemarketing Η παραπάνω διαφήμιση λοιπόν αφορά γάντια. Που είναι το... χρησιμότερον δώρον όπως διαβάζετε και στην ετικέτα, με το ζεύγος να κοστίζει 4,90 δραχμές. Στην οδό Ερμού (όπως βλέπετε κάτω) θα μπορούσε ο ενδιαφερόμενος να αγοράσει αυτό το χρησιμότερον δώρον, που ήταν τα γάντια. Η διαφήμιση αυτή είναι του 1903. Πάμε παρακάτω όμως να δούμε κι άλλες τοποθετήσεις προϊόντων εκείνης της εποχής. Διότι έχει ενδιαφέρον. Και πλάκα κατά μια άποψη. Άσε που ορισμένοι μπορεί να βρείτε συγγενείς ή παλαιούς γνωστούς. Το 1904 και στην οδό Σταδίου και στο Μεγαλοπρεπές Μέγαρο Ευθυμίου θα μπορούσες να μείνεις στο ευήλιο, ευάερο και με έξοχη επίπλωση Μέγα Ξενοδοχείο Η Πριγκίπ...