Niko's Area

Γυρίζουμε το χρόνο στις 30 Αυγούστου του 1935 όταν η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ δημοσιεύει μια πολύ σημαντική είδηση: Ένας φίλαθλος εκατομμυριούχος και τραπεζίτης, αποφάσισε να φτιάξει επαγγελματικό πρωτάθλημα. Να ιδρύσει επαγγελματικές ομάδες ποδοσφαίρου με σκοπό «να επαναφέρω την αίγλη και το μεγαλείο του ελληνικού ποδοσφαίρου των ετών 1929, 1930 και 1931» Η αλήθεια είναι ότι αυτό το τελευταίο δε μπορούμε να το καταλάβουμε τώρα, δηλαδή τι καλύτερο είχε τότε το ποδόσφαιρο. Όμως πέρα από την «τρέλα» του παράγοντα, το συγκεκριμένο άρθρο έχει μεγάλο ενδιαφέρον καθώς περιγράφει και μια δύσκολη κατάσταση της εποχής. «Το ελληνικό ποδόσφαιρο παρακμάζει και φθίνει διότι οι παίκτες δεν προπονούνται παρά κατέρχονται απροπόνητοι στους αγώνες και φυσικά δεν αποδίδουν σύμφωνα με τις δυνατότητές τους» αναφέρει το ρεπορτάζ. Και προχωρά σε παραδείγματα που είναι και αυτά που μαρτυρούν την κατάσταση: -Ο Χρυσαφόπουλος του Ολυμπιακού δεν έκανε ούτε μία προπόνηση πριν από τον αγώνα. Δεν του έμενε καθόλου...

Ο πρωταθλητής του στίβου, Χρήστος Μάντικας ήταν από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα στην Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του ’20 και μέχρι την έναρξη του β’ παγκοσμίου πολέμου. Ήταν σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λος Άντζελες το 1932, είχε 45 μετάλλια σε 12 διοργανώσεις βαλκανικών αγώνων, είχε χάλκινο μετάλλιο στους Πανευρωπαϊκούς του 1934 στο Τορίνο. Ήταν 6 ος στα 400μ μετ’ εμποδίων, στους Ολυμπιακούς του Βερολίνου, το 1936. Στη μεγάλη του καριέρα ο Χρήστος Μάντικας κατέρριψε 37 φορές τα πανελλήνια ρεκόρ στα 110μ εμπόδια στα 400μ. εμπόδια στα 4Χ100, στα 4Χ400 αλλά και στα 100μ. Ο πρόλογος είναι αναγκαίος για να καταλάβουν οι νεότεροι το μέγεθος του αθλητή. Όσο για τη δημοφιλία του; Πολλά από τα πρωτοσέλιδα της εποχής ήταν αφιερωμένα σ’ εκείνον. Μάλιστα η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ, το 1935, προχώρησε σε… διαγωνισμό ποίησης για τον Χρήστο Μάντικα. Οι αναγνώστες έστελναν τα ποιήματά τους στην εφημερίδα και στο τέλος αναδεικνυόταν ο νικητής. Ιδού μερικά παραδείγμα...

Κατά τη δεκαετία του ’30 ήταν πολλές οι φωνές από ανθρώπους του αθλητισμού αλλά και των γραμμάτων που ζητούσαν την κατάργηση του μαραθωνίου. Ο λογοτέχνης και ακαδημαϊκός, Ζαχαρίας Παπαντωνίου είχε γράψει ολόκληρο άρθρο αναλύοντας ότι ήταν ένα απάνθρωπο αγώνισμα το οποίο δεν προσέφερε το παραμικρό στην εξάπλωση του αθλητικού ιδεώδους. Την ίδια στιγμή, ο νικητής του Μαραθωνίου του 1896, Σπύρος Λούης ήταν αναγκασμένος να… λιμοκτονεί. Μετά την επιτυχία του, ένας Έλληνας έμπορος από την Αγγλία, του έστειλε 17 λίρες και δεκαπέντε σελίνια (776 δραχμές και πέντε λεπτά) προκειμένου να αγοράσει ένα χωράφι. Ως «ευχαριστώ» επειδή τον είχε κάνει υπερήφανο. Η κοινωνία ξεσηκώθηκε… Οι Έλληνες ήταν υπερήφανοι για τον Λούη. Όμως δεν ήθελαν να περιλαμβάνεται κάποια υλική αμοιβή στη νικη του. Συνέχισε να είναι νερουλάς και το 1938, η κοινότητα του Αμαρουσίου ψήφισε υπέρ του μια μηνιαία σύνταξη χιλίων δραχμών. Χρειάστηκε να περάσουν 42 χρόνια ώστε ο Λούης, που μέχρι τότε ζούσε μέσα στη φτώχεια, να πά...

Στις 13 Ιουλίου του 1938, η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ δημοσιεύει μια… καυτή είδηση: Ο Κλεάνθης Βικελίδης, το «Μακεδονικό Τανκ» φεύγει από τον Άρη και μεταγράφεται στην ΑΕΚ! Τελικά ο αδερφός του, αποκαθιστά την αλήθεια. Ενδιαφέρον έχει το ρεπορτάζ που αναφέρουμε το οποίο άρχισε κάπως έτσι: Η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ γράφει την καυτή είδηση: «Ο Βικελίδης εγγράφεται κατόπιν ελευθέρας μεταγραφής στην Ένωσιν Κωνσταντινουπόλεως. Η ΑΕΚ του εξησφάλισεν εργασίαν και τον εγκαθιστά εις Αθήνας»! Υπάρχει όμως και συνέχεια στο ρεπορτάζ. Ο Κλεάνθης Βικελίδης εμφανίζεται να βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη χωρίς καμία εργασία. Μέχρι πρότινος ήταν φοιτητής αλλά οικονομικοί και αθλητικοί λόγοι τον ανάγκασαν να αποχωρήσει και να αναζητήσει εργασία. Και βέβαια να συνεχίσει να αγωνίζεται με τον Άρη. Όμως όλες του οι προσπάθειες να βρει δουλειά στην Θεσσαλονίκη ναυάγησαν. Θα θυμάστε πρόσφατα ότι σας είχαμε παρουσιάσει ένα αφιέρωμα για τα επαγγέλματα των ποδοσφαιριστών εκείνη την εποχή. Δεν ήταν επαγγελματίες ποδοσφα...

«Θα θέλατε να παντρευτείτε ένα αθλητή και αν ναι ποιόν θα προτιμούσατε;». Αυτή την ερώτηση έκανε ο ρεπόρτερ της εφημερίδας ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΜΕΡΑ τον Μάρτιο του 1935, τις πρωταγωνίστριες του θεάτρου της εποχής. Ωραίο θέμα δε συμφωνείτε; Για να δούμε τις απαντήσεις τους.   Πρώτη στάση, λοιπόν στο «Μόντιαλ» του Μακέδου. Κι εκεί βρίσκουν τη νεαρά τότε Άννα Καλουτά, μαζί με την αδερφή της Μαρία. Παρεμπιπτόντως για τα «Καλουτάκια» είχαμε γράψει ένα ωραίο θέμα παλαιότερα και μπορείτε να το διαβάσετε με ένα κλικ ΕΔΩ -Δις Άννα, αν επρόκειτο να παντρευτείτε (σ.σ κοκκινίζει) έναν αθλητή, ποιόν θα προτιμούσατε; Η ηθοποιός αιφνιδιάστηκε γιατί δεν περίμενε την ερώτηση. «Μήπως ξέρω να σας πω; Θα προτιμούσα όμως έναν που δεν είναι τακτικός θεατής. Τον Τζιμ Λόντο»! Για το τι σήμαινε «Τζιμ Λόντος» στη δεκαετία του ’30 μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ . Και θα καταλάβετε πόσο περιζήτητος γαμπρός θα μπορούσε να είναι. -Μόνο ο Λόντος είναι τόσο δυνατός που θα της ταίριαζε. Η Άννα μας λιώνει όλες Ήταν η...

  Ο Πέτρος Κυριακός ήταν ο δημοφιλέστερος ηθοποιός του μουσικού θεάτρου κατά τη δεκαετία του ’30. Η παρουσία του στην ταινία «οι απάχηδες των Αθηνών» (1930) τον καθιέρωσε στο ευρύ κοινό ενώ ακολούθησαν κι άλλες επιτυχίες στον κινηματογράφο όπως στον «πύργο των ιπποτών» (1952) και στο «ο μπαμπάς εκπαιδεύεται» (1953). Όπως αποκάλυψε ο ίδιος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ τον Ιούνιο του 1937 υπήρξε πρωταθλητής στο στίβο και μάλιστα ανταγωνιζόταν τον Ολυμπιονίκη Τσικλητήρα στο άλμα τριπλούν άνευ φοράς. «Μικρός, στα 1911-1912 ήμουν αθλητής του Πανελληνίου που τότε είχε για θυρωρό τον νοματάρχη μπαρμπα Γιάννη Νεζερίτη που ήταν   και γενικός δερβέναγας του συλλόγου» ήταν η αφήγηση του ηθοποιού. «Ήμουν από τους καλύτερους αθλητές του Πανελληνίου και τότε μεσορανούσε ο Τσικλητήρας. Ήμουν από τους μεγαλύτερους θαυμαστές του και με αγαπούσε πολύ. Έβλεπε την εξέλιξή μου κι ανέλαβε να με μάθει τον παλμό των αλμάτων. Δε χρειάστηκε πολύς καιρός να φτάσω στα επίπεδα των μεγάλ...

Για την εποχή εκείνη (1937) ένα τέτοιο θέμα ήταν για να φωνάζεις «Σόδομα και Γόμορρα».   Φανταστείτε λοιπόν την πρωταθλήτρια της ποδηλασίας του 1937 να ανακοινώνει ότι θα ζούσε ως άνδρας απ’ εκείνη τη μέρα και μετά. «Ο ιατρικός κι επιστημονικός κόσμος της Ευρώπης είναι ανάστατος» όπως χαρακτηριστικά γράφει η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ της 11 ης Ιουνίου 1937. «Αλλεπάλληλα, περίεργα και σχεδόν ανεξήγητα κρούσματα, ανατρέποντα τους πλέον βασικούς κανόνας και νόμους της φύσεως» προσθέτει το ρεπορτάζ Η Μαρία Ντε Μπρούιν, Βελγίδα πρωταθλήτρια της ποδηλασίας, αφηγήθηκε με χαρά ότι θα ζούσε ως άνδρας απ΄εκείνη τη μέρα. «Δραματική μεταβολή» την χαρακτηρίζει η εφημερίδα. Μόνο που η Βελγίδα δεν ήταν η μόνη και γι’ αυτό ο Τύπος κάνει λόγο περί αλλεπάλληλων κρουσμάτων. Λίγες μέρες νωρίτερα είχε κάνει το ίδιο και η Τσεχοσλοβάκα πρωταθλήτρια, Ζέντνα Κουμπκόβα. «Κατόπιν εγχειρήσεως μεταπήδησε εις τας τάξεις των ανδρών» όπως χαρακτηριστικά γράφεται. Ένα χρόνο νωρίτερα μια άλλη πρωταθλήτρια, η Σοφί...